وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِياءَ وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ ( ) يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى أَدْبارِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ ( ) قالُوا يا مُوسى إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ يَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ ( ) قالَ رَجُلانِ مِنَ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبابَ فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غالِبُونَ وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( ) قالُوا يا مُوسى إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ما دامُوا فِيها فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ ( ) قالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي وَ أَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ ( ) قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ
آنگاه كه موسى به قومش گفت : اى قوم من ! نعمت خدا را بر خودتان ياد آريد ، زمانى كه در ميان شما پيامبرانى قرار داد و شما را آزاد گردانيد و به شما چيزهايى داد كه به هيچكس نداده است * اى قوم من ! به سرزمين مقدسى كه خداوند بر شما مقرر فرموده وارد شويد و به عقب بازنگرديد ( پشت به حكم خدا نكنيد ) كه از زيانكاران خواهيد بود * گفتند : اى موسى ! در آنجا قومى ستمكار هستند و ما هرگز داخل آن نمىشويم مگر هنگامى كه آنها از آنجا بيرون روند ، و چون بيرون شدند ما وارد مىشويم * دو مرد خدا ترس كه مورد لطف خدا بودند ( يوشح و كالب ) به آنها گفتند : شما بر مردم شهر از دروازه وارد شويد ، كه چون داخل شديد پيروز مىشويد . بر خدا اعتماد كنيد اگر مؤمن هستيد * گفتند : اى موسى ! تا آنها در آنجا هستند ما هرگز وارد آنجا نمىشويم ، تو و پروردگارت برويد و با آنها بجنگيد ، ما همين جا نشستهايم ! * موسى گفت :
پروردگارا ! من و برادرم فقط بر خودمان تسلط داريم ، تو ميان ما و اين قوم فاسق ( كه فرمان نمىبرند ) جدايى انداز * خداوند فرمود : ( ورود به آن شهر )