هنگامى كه خداوند آنها را از آن ذلت و خوارى كه در مصر متحمل مىشدند نجات داد ، و بعد از آنكه در آنها روح آزادمنشى كشته شده و به جاى آن روح حقارت و خوارى ، ترس و اضطراب و جزع ، نسل به نسل بر اثر طول مدت بردگيشان در مصر جانشين آن شده بود ، و مىبايست با اقوام سركش و ستمگر در شام بجنگند . در اين هنگام بود كه حكمت الهى بر آن قرار گرفت كه براى زندگانى آنها قوانين و مقرراتى وضع شود كه در سايهء آن ، روح اعتماد به نفس و افتخار و اعتزاز به پدرانشان كه از زمرهء انبياء و پيامبران بودهاند ، در آنها زنده گردد و بدانند كه ايشان از اقوام كافر و سركشى كه با آنها در جنگ هستند متمايز و برتر مىباشند .
در اين مسير نخستين موردى كه بر آنها مقرر شد ، تحريم آن چيزهايى بود كه پدرشان پيامبر خدا اسرائيل ( يعقوب ( ع ) ) بر خود حرام كرده بود تا بدان وسيله امتياز نبوت اسرائيل پيامبر خدا را دريابند .
پس از آن ، با نزول تورات بر حضرت موسى ( ع ) ، و انجيل بر حضرت عيسى ( ع ) تشريع ويژه آنها كامل گرديد .
ما بعد از مطالعه و بررسى اخبار مربوط به حضرت شعيب پيامبر - به خاطر رعايت و حفظ تسلسل زمانى اخبار پيامبران - به ذكر پارهاى از آنها خواهيم پرداخت .
عقائد الإسلام من القرآن الكريم ( عقائد اسلام در قرآن كريم ) ( فارسى ) — صفحة 198
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص١٩٨