انسان و پاداش او در آخرت
انسان خود در كشتزار خويش گاهى گندم و ذرّت و سبزه مىكارد و پس از چند ماه محصول آن را درو و برداشت مىكند .
گاهى نيز ، انگور و انجير و زيتون و سيب و پرتقال مىكارد و پس از سه يا چهار سال ، محصول آن را مىچيند .
و گاهى خرما و گردو مىكارد و پس از هشت سال يا بيشتر ، از آن بهره مىگيرد .
بدين گونه ، انسان نتيجه كار عادى و روزمره خود را به دست آورده و خانواده خويش و ديگران را از آن بهرهمند مىسازد ؛ با اين وجود خداوند سبحان مىفرمايد :
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
.
خداوند روزى دهنده است ، خداوند قوىّ قدرتمند « 1 » .
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ
.
خداوندى كه شما را آفريد سپس روزىتان داد « 2 » .
وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ
.
فرزندانتان را از ترس فقر نكشيد ، ما شما و آنان را روزى مىدهيم « 3 » .
هامش
( 1 ) - ذاريات / 58 .
( 2 ) - روم / 40 .
( 3 ) - انعام / 151 .