نخست - معناى مشيت در لغت و قرآن كريم
الف - مشيت در لغت
" مشيت " در لغت به معناى " اراده و خواستن " است و به اين معنى ، مردم نيز داراى مشيّتاند ، خداوند در قرآن كريم فرموده :
" إِنَّ هذِهِ تَذْكِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا "
اين هشدار و تذكرى است ، پس هر كس " بخواهد " راهى به سوى پروردگارش برمىگزيند ! « 1 »
يعنى : انسان اگر " بخواهد و اراده " كند كه راهى به سوى پروردگارش برگزيند با كمال آزادى و به اختيار خود بر آن قادر است ، مانند اين آيه ، در سورههاى مدثر ( 55 ) ، عبس ( 12 ) ، تكوير ( 28 ) ، كهف ( 29 ) ، و غير آنها نيز آمده است .
خداوند مشيت به معناى لغوى را به خود نيز نسبت داده و فرموده :
1 -
أَ لَمْ تَرَ إِلى رَبِّكَ كَيْفَ مَدَّ الظِّلَّ وَ لَوْ شاءَ لَجَعَلَهُ ساكِناً
.
آيا نديدى چگونه پروردگارت سايه را گسترده ساخت ؟ و اگر " مىخواست " آن را ساكن قرار مىداد . « 2 »
2 -
فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ ( ) خالِدِينَ فِيها
هامش
( 1 ) - مزمّل 19 و انسان 29 .
( 2 ) - فرقان / 45 .