1 - ملائكه
مفرد آن ملك يعنى فرشته ، صنفى از مخلوقات بالدار « 1 » خدا ، و داراى مرگ و زندگى هستند . آنان بندگانى مطيعاند كه خدا را پرستش مىكنند ، دستوراتش را اطاعت كرده و هرگز از فرمان او سر پيچى نمىكنند . گاهى در انجام دستورات و فرمانبردارى از خدا به صورت انسان نيز ، ظاهر مىشوند . خداوند رسولان خود را از ايشان برگزيده و در سوره فاطر فرموده :
الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِكَةِ رُسُلًا أُولِي أَجْنِحَةٍ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
حمد و ستايش مخصوص خداوند آفريننده آسمانها و زمين است . خداوندى كه فرشتگان را پيامرسانانى قرار داد داراى بالهاى دوگانه و سهگانه و چهارگانه ، و هر چه بخواهد در آفرينش مىافزايد ، خداوند بر هر چيزى تواناست . « 2 »
در سورهء زخرف مىفرمايد :
وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً أَ شَهِدُوا خَلْقَهُمْ
اينان فرشتگان را كه بندگان خداوند رحمانند مؤنث پنداشتند ؛ آيا شاهد آفرينش آنان بودهاند « 3 » ؟ !
هامش
( 1 ) - بالدار را بنا بر آنچه قرآن كريم فرموده مىگوئيم ، كيفيت و چگونگى آن را نمىدانيم .
( 2 ) - فاطر / 1 .
( 3 ) - زخرف / 19 .