الف - دين
لفظ " دين " در شريعت اسلامى به دو معنى آمده است :
1 - جزاء ، زيرا ، يوم الدين كه در قرآن كريم آمده ، روز جزا است و :
مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ
« 1 » در سورهء فاتحه ، يعنى : مالك روز جزا .
2 - شريعت دربردارنده معناى اطاعت و تسليم ، بيشترين كاربرد دين در شريعت اسلامى ، به همين معنى است ، مانند سخن خداى تعالى در داستان يوسف و برادران او :
ما كانَ لِيَأْخُذَ أَخاهُ فِي دِينِ الْمَلِكِ
يعنى : [ يوسف ] نمىتوانست برادرش را طبق آيين پادشاه و شريعت او بگيرد . « 2 » و در سوره بقره فرموده :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ
يعنى :
خداوند شريعت همراه با اطاعت و تسليم را براى شما برگزيد . « 3 »
ب - اسلام و مسلمان
اسلام : تسليم خدا بودن ، و سر به فرمان شرايع و احكام او داشتن است .
خداى سبحان فرموده :
إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ
يعنى : دين در نزد خدا اسلام است . « 4 » و مسلمان كسى است كه تسليم خدا و دين او باشد .
بنا بر اين ، اسلام در زمان آدم عليه السّلام : تسليم خدا بودن ، و سر به فرمان شريعت او داشتن
هامش
( 1 ) - فاتحه / 4 .
( 2 ) - يوسف / 76 .
( 3 ) - بقره / 132 .
( 4 ) - آل عمران / 19 .