پرش به محتوای اصلی

اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى )ج ۱۳ — صفحه 73

پدیدآورندگان:

ص۷۳

وَ أَعْرَضَ عَنْ بَعْضٍ كه قضيهء أبى بكر و عمر باشد با اينكه ميدانست زيرا اعراض فرع دانستن است . فَلَمَّا نَبَّأَها بِهِ چون پيغمبر خبر داد حفصه را كه چرا رفتى و بعايشه بروز دادى ؟ حفصه گفت : شما از كجا فهميديد كه من بعايشه گفته‌ام ؟ گمان كرد كه عايشه به پيغمبر خبر داده . ( قالت ) حفصه : مَنْ أَنْبَأَكَ كه من خبر داده‌ام . قالَ نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ خدا به من خبر داده .

[ سوره التحريم ( 66 ) : آيه 4 ]

إِنْ تَتُوبا إِلَى اللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ ( 4 ) اگر شما دو نفر كه عايشه و حفصه باشيد توبه كرديد بسوى خدا يعنى واجب است توبه كنيد پس متمايل است قلوب شما بر اظهار و افشاء بايد خوددارى كنيد و اگر اظهار كرديد بر عليه رسول اللَّه ( ص ) پس محققا خداوند او يارى مىكند پيغمبر خود را و جبرئيل و صالح مؤمنين كه على ( ع ) است و ملائكه هم بعد از اين پشتيبان او هستند . إِنْ تَتُوبا عايشه و حفصه . إِلَى اللَّهِ حال كه حفصه بعايشه گفته اگر شما دو نفر به ديگران نگفتيد و فاش نكرديد يعنى بابى بكر و عمر پدران خود نگفتيد كه بايد نگوئيد و فاش نكنيد و در مقام اذيت برسول اللَّه بر نيائيد . فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُما با اينكه قلبا تمايل داريد و خوددارى نميتوانيد بكنيد يعنى توبه نميكنيد و دست بر نميداريد . وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ در مقام عداوت با آن حضرت بر آمديد و با پدران خود همدست شديد قدرت نداريد كوچكترين اذيتى به او برسانيد زيرا : فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ خدا ياور او هست و او حفظ ميفرمايد .