آيهء 67 .
يَوْمَ الْقِيامَةِ يَفْصِلُ بَيْنَكُمْ
مؤمن با غير مؤمن از هم جدا هستند آنها اصحاب يمين هستند و آنها اصحاب شمال ، چنانچه مىفرمايد :
وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ
يس آيهء 59 .
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
گفتيم : بعض صفات است كه مرجع صفات ديگر است بصير يعنى عالم بمبصرات سميع عالم بمسموعات مدرك عالم بجزئيّات حكيم عالم به حكم و مصالح و مفاسد مريد عالم بصلاح مكره عالم بفساد كه تمام اينها مرجعش بعلم است نه اينكه آلت سمع و بصر داشته باشد و علم عين ذات و ذات صرف الوجود غير متناهى ازلا و ابدا و سرمدا .
[ سوره الممتحنة ( 60 ) : آيه 4 ]
قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَ الْبَغْضاءُ أَبَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ إِلاَّ قَوْلَ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَ ما أَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ رَبَّنا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنا وَ إِلَيْكَ أَنَبْنا وَ إِلَيْكَ الْمَصِيرُ ( 4 )
بايد بوده باشد از براى شما اقتداء نيكويى در ابراهيم و كسانى كه با او بودند زمانى كه گفتند بقوم خود كه مشرك بودند محققا ما از شما بيزاريم و از آنچه را كه عبادت مىكنيد از غير خدا كافر هستيم ما بشما و ظاهر شد بين ما و شما عداوت و بغض هميشه كه هيچ رفع شدنى نيست تا اينكه شما هم ايمان آوريد بخداى يگانه و دست از شرك برداريد ، مگر قول ابراهيم از براى پدرش كه هر آينه طلب مغفرت مىكنم از براى تو و من مالك نيستم براى تو از خداوند از هر چيزى پروردگارا ما بر تو توكل كرديم و بسوى تو انابه و الحاح مىكنيم و بسوى تو است بازگشت ما .
قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ
اسوة بمعنى اقتداء و متابعت است كه هر چه طرف بجا آورد اين هم بجا آورد و اسوهء حسنه مقابل اسوهء قبيحه است ، حسنه اقتداء به او در توحيد و ايمان و اعمال صالحه و افعال حسنه ، و قبيحه اقتداء به طرف در كفر و شرك و ضلالت و ظلم و معاصى .
فِي إِبْراهِيمَ وَ الَّذِينَ مَعَهُ
اما ابراهيم اقتداء به او در توحيد كه ميانه آتش او را