اوّل : در اينكه در بسيار از آيات تصريح شده به ستّة ايّام لكن در سورهء فصلّت حم سجده مىفرمايد :
خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ
الى قوله تعالى
وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ
الى قوله تعالى
فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ
الايه 9 الى 11 و اين دلالت بر هشت روز مىكند جواب اينكه در همان سوره بيان كرديم كه اربعة ايّام مراد يومين كه خلق فرمود ، و يومين كه تقدير اقوات نمود همان شش روز مىشود .
دوّم : اينكه قبل از خلقت آسمانها و زمين ايّام نبود كه مىفرمايد فى ستّة ايّام جواب آنكه مراد مقدار شش روز است و مدّت شش روز چنانچه در ترجمه اشاره شد .
سوم : آنكه خداوند كه قادر متعال است آنا هر چه اراده كند موجود مىشود چرا در مدّت شش روز ايجاد فرمود .
جواب آنكه قادر هست حكيم هم هست كه هر چه حكمت و مصلحت در ايجادش باشد به وقت خود ايجاد مىفرمايد دقيقهاى پيش و پس نيست بچه را در رحم مادر نه ماه قرار مىدهد با اينكه قادر است فورى ايجاد كند مثل عيسى و يحيى حاصل و فواكه را در مدّت معين به ثمر رساند با اينكه قادر است به فوريّت ايجاد كند چنانچه بر مريم ايجاد فرمود
وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا
مريم آيهء 25 بالجمله حكم و مصالح را خود مىداند و موقع شناس است .
ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ
مجسّمه گفتند : خداوند بر عرش نشسته و نظر بجميع مخلوقات دارد كه عرش محيط بجميع عوالم است ، و بعض مفسّرين گفتند :
پس پرداخت بخلقت عرش ، بعضى گفتند : معنى استوى سلطنت و ملكيّت است كه تمام در تحت تصرّف او است .
اقول : تمام اينها باطل است ، اما مجسمه ، كه واضح است خدا جسم نيست امّا خلقت عرش پيش از آسمانها و زمين خلق شده ، امّا سلطنت و ملكيّت حق ذاتى است تراخى ندارد كه پس از خلقت آسمانها و زمين در تحت سلطنت و ملكيّت خود در آورد ، بلكه نظر به اينكه عرش اعظم الهى محيط بجميع آسمانها