سورة الرحمن
بسم اللَّه و الحمد للَّه و الصلاة على رسول اللَّه و على آله آل اللَّه و اللعن على اعدائهم اعداء اللَّه الى يوم لقاء اللَّه .
امّا الكلام فى فضلها اخبار بسيار در فضيلت اين سوره وارد شده شيخ طوسى مسندا از حضرت صادق ابن بابويه از ابى بصير ، و از حماد بن عثمان از حضرت صادق ( ع ) ، و در روايت ديگر از موسى بن جعفر از آباء طيبين از حضرت رسول و مفاد اين اخبار يكى آنكه فرمود :
لكلّ شيء عروس و عروس القرآن سورة الرحمن
، ديگر هر كه مكرر تلاوت كند با صورت سفيد وارد محشر مىشود و شفاعتش در حق هر كس كه دوست دارد قبول مىشود ، ديگر آنكه اگر او شب تلاوت كند ملكى را خدا مىفرستد تا صبح او را حفظ كند و اگر صبح تلاوت كند ملك تا شام او را حفظ كند الى غير ذلك من الاخبار ، و در بعض اخبار دستور دادهاند كه نزد قرائت آيهء
فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ
بگويد : لا بشىء من آلائك يا رب اكذب .
[ سوره الرحمن ( 55 ) : آيات 1 تا 4 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الرَّحْمنُ ( 1 ) عَلَّمَ الْقُرْآنَ ( 2 ) خَلَقَ الْإِنْسانَ ( 3 ) عَلَّمَهُ الْبَيانَ ( 4 )
گفتند : آيهء مستقله است و خبر مبتداء محذوف است كه ( اللَّه هو الرحمن ) و رحمن از اسامى مختصه بذات مقدّس او است اطلاق بر غير نمىشود بخلاف رحيم كه بر غير هم اطلاق مىشود ، زيرا رحمن دلالت بر سعهء رحمت مىكند كه فرو گرفته كلّ شىء را ، چنانچه مىفرمايد :
وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ
اعراف آيهء 155
رَبَّنا وَسِعْتَ كُلَّ شَيْءٍ رَحْمَةً وَ عِلْماً
مؤمن آيهء 7 و ما در مجلد اول در سورهء حمد در تفسير بسمله مفصلا بيان كردهايم .