فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَ لا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ
احقاف آيهء 34 .
وَ قالُوا مَجْنُونٌ
همين نحوى كه به تمام انبياء حتى به شما اين نسبت را مىدهند .
وَ ازْدُجِرَ
از تجر بوده تاء قلب بدال شده و معنى و رود زجر بوده كه بسيار او را زجر مىكردند چنانچه به شما هم زجر بسيار كردند سنگ به قدمهاى مباركت زدند تا مجروح مىشد خاكروبه بر سرت ريختند شكمبهء شتر بر سرت ريختند عبا به گردنت فشار دادند تا نفس حبس شد ، سنگ به پيشانيت زدند شكست به دندانت زدند و غير اينها از اذيتها و آزارها .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيه 10 ]
فَدَعا رَبَّهُ أَنِّي مَغْلُوبٌ فَانْتَصِرْ ( 10 )
پس خواند نوح پروردگار خود را بدرستى كه من مغلوب اين مشركين شدم پس مرا يارى بفرما و از اينها انتقام بكش : چنانچه در جاى ديگر مىفرمايد :
وَ قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً
نوح آيهء 27 .
فَدَعا رَبَّهُ
انبياء تا مادامى كه احتمال تأثير مىدهند كه شايد ايمان بياورند يا در نسل آنها مؤمنى پيدا شود خوددارى مىكنند لكن بعد از اينكه مأيوس شدند در مقام نفرين بر مىآيند و خداوند آنها را به عذاب هلاك مىفرمايد چنانچه حضرت نوح عرض كرد در پيشگاه الهى
إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً
نوح آيهء 28 و خداوند هم فرمود :
وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلا تَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ
هود آيهء 38 .
أَنِّي مَغْلُوبٌ
كه چه اندازه اذيّت كردند به او و به مؤمنين به او .
فَانْتَصِرْ
انتقام مرا از آنها بكش و مرا از ظلم آنها نجات ده .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيات 11 تا 12 ]
فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بِماءٍ مُنْهَمِرٍ ( 11 ) وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ عُيُوناً فَالْتَقَى الْماءُ عَلى أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ ( 12 )
پس باز كرديم درهاى آسمان را به آبى كه ريزنده باشد و شكافتيم زمين را به چشمههايى پس بهم پيوست آب آسمان و زمين بر آن امرى كه مقدّر شده بود .
فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ
مراد از سماء عالم بالا است كه ابرها بهم پيوست و باران باريد .