دليل واضح روشن براى انذار شما كه خود را در معرض عقوبات و بلاهاى دنيوى و اخروى قرار ندهيد و بايمان و اعمال صالحه و تقوى نجات دهيد .
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيه 51 ]
وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 51 )
و قرار ندهيد با خداى متعال اللَّه ديگر را محققا من از براى شما از جانب او انذار كننده آشكار هستم ، تكرار اين جمله براى اين است كه شرك از تمام معاصى عقوبت و عذابش بيشتر است چنانچه عمده بلاهايى كه بر امم ماضيه متوجه شد براى شرك آنها بوده چنانچه قبلا تذكر داديم .
وَ لا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
مثل شمس و قمر و كواكب و ملك و جن و انس و صنم و شجر و گاو و گوساله و غير اينها كه آثارش زود ظاهر مىشود .
إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ
تكرار اين جمله براى اهميت شرك است كه از تمام معاصى عقوبتش دنيوى و اخروى سختتر است ، و اول كلمهء است كه انبياء مأمور بدعوت به او بودند كه توحيد باشد و ريشهء اصول دين است و صحت تمام اعمال منوط به او است و تمام عبادات مربوط به او است .
[ سوره الذاريات ( 51 ) : آيه 52 ]
كَذلِكَ ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ( 52 )
و همين نحو بود كه نيامد كسانى را كه از پيش از اين كفار و مشركين بودند از رسول و پيغمبرى مگر آنكه گفتند : ساحر است يا ديوانه اين جريان در تمام امم سابقه بوده است ، قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و لوط و شعيب و موسى و عيسى كه كفار و مشركين انبياء و رسولانى كه خداوند براى هدايت آنها فرستاده تكذيب كردند و آنها را ساحر و مجنون و مفترى شمردند و گفتند :
اين آيه براى تسليت خواطر حضرت رسالت است كه چندان متأثر نباشى كه اينها شما را ساحر و مجنون ميگويند و معجزات شما را سحر مىپندارند اين جريان هميشه بوده .
كَذلِكَ
يعنى همين نحوى كه بشما ميگويند .
ما أَتَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ رَسُولٍ
ماء نافيه كه نفى مطلق مىكند كه احدى از رسولان نبودند مگر آنكه قوم آنها .
إِلَّا قالُوا ساحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ
و نسبتهاى ديگر كه به انبياء مىدادند حتى