[ سوره الأحقاف ( 46 ) : آيه 25 ]
تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّها فَأَصْبَحُوا لا يُرى إِلاَّ مَساكِنُهُمْ كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ ( 25 )
درهم كوبيد هر چيزى را بامر پروردگارش پس صبحگاه آنها ديده نميشد مگر زمين كه در او ساكن بودند همين نحو جزا ميدهيم قوم مجرمين را .
تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ
تمام آنها مثل چوب خشك روى زمين افتادند كه گفتند :
باد آنها را بلند ميكرد ميكوفت بكوه و عمارات تمام اشجار و مزارع آنها از بين رفت عمارات آنها خراب شد .
بِأَمْرِ رَبِّها
كه باد مأمور بامر پروردگار بود شعور و ادراك داشت .
فَأَصْبَحُوا
يعنى چون صبح روز نهم شد ديگر اثرى از آنها باقى نماند
لا يُرى إِلَّا مَساكِنُهُمْ
فقط مساكن خراب شدهء آنها ديده ميشد .
كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ
تهديد است كه اين نحو عذابها خصيصهء آنها نيست بلكه هر قومى كه مجرم شدند به اين نحوها گرفتار ميشوند و جزا داده ميشوند .
[ سوره الأحقاف ( 46 ) : آيه 26 ]
وَ لَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ فِيما إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ وَ جَعَلْنا لَهُمْ سَمْعاً وَ أَبْصاراً وَ أَفْئِدَةً فَما أَغْنى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَ لا أَبْصارُهُمْ وَ لا أَفْئِدَتُهُمْ مِنْ شَيْءٍ إِذْ كانُوا يَجْحَدُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 26 )
و هر آينه بتحقيق ما متمكن نموديم آنها را در چيزهايى كه به شما كفار و مشركين همچو مكنتى ندادهايم و جعل فرموديم سمعى از براى آنها كه بشنوند و ابصارى كه ببينند و افئدة و قلوبى كه درك كنند پس بىنياز نكرد از آنها گوش و چشم و فؤاد از عذاب الهى زيرا بودند انكار ميكردند بآيات الهى و گرفت به آنها آنچه را كه بودند به او استهزا ميكردند ،
وَ لَقَدْ مَكَّنَّاهُمْ
از قوت بدنى و بزرگى جسمى و طول عمر و كثرت اموال و قدرت و توانايى و انصار و اعوان و عدة و عدت
فِيما إِنْ مَكَّنَّاكُمْ فِيهِ
در چيزهايى كه بشما كفار و مشركين همچو مكنتى ندادهايم .