قوم عاد بود كه بعد از حضرت نوح مبعوث برسالت شد و بين نوح و هود طول زمانى فاصله شد زيرا بعد از طوفان تمام هلاك شدند و آنچه بشر در زمان هود دنيا را پر كرده بودند اولاد نوح بودند كه او را آدم ثانى گفتند .
إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ
كه عاد باشند و جمعيت زياد با ثروت و مكنت بودند و عمارات عاليه داشتند كه ميفرمايد :
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ * إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ * الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ
فجر آيهء 5 و 6 و 7 .
بِالْأَحْقافِ
جمع حقف بيابانى كه رمل زياد داشته باشد كه مثل كوه روى هم ريخته و نزديك دريا و اطراف آن اشجار روئيده كه قوم عاد در اطراف آن رملسار بود .
وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ
از آدم و شيث ، ادريس ، نوح و انبياء بين آنها كه تمام انذار ميكردند .
وَ مِنْ خَلْفِهِ
مثل صالح ، ابراهيم ، اسمعيل ، لوط ، اسحاق ، يعقوب ، يوسف ، شعيب ، موسى ، هارون ، زكريا ، يحيى ، عيسى و غير اينها اشاره به اينكه در هر عصرى انبياء بسيار بودند كه انذار ميكردند و انذار هود اين بود كه :
أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
كه دعوت مىكرد بتوحيد كه اول وظيفه انبياء بوده .
إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
ممكن است يوم القيامة باشد يا روزى كه بباد هلاك شوند .
[ سوره الأحقاف ( 46 ) : آيه 22 ]
قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَأْفِكَنا عَنْ آلِهَتِنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 22 )
گفتند عاد در جواب هود كه آيا آمدهاى ما را كه بدروغ خود ما را منصرف كنى از خدايان ما پس بياور به آنچه وعده ميدهى ما را اگر هستى از راست گويان .
قالُوا أَ جِئْتَنا
اشاره به اين كه از پيش خود آمدهاى از جانب خدا نيست دروغ ميبندى .
لِتَأْفِكَنا
افك نسبت دروغى به غير دادن است مثل افك عايشه بماريهء قبطيه در موضوع ابراهيم فرزند حضرت رسول كه خداوند در سورهء نور در چندين آيه