مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ثُمَّ بَعَثْناكُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ
- بقره آيهء 52 -
ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ
پناهگاهى از براى آنها نيست و كسى كه آنها را از عذاب الهى پناه دهد ندارند .
وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ
بعضى گفتند مراد از نكير تغيير دهندهء عذاب است و بعضى گفتند مراد نصير است كه جلوگير از عذاب باشد و شايد مراد انكار كننده باشد كه انكار كردار آنها را بكند از شرك و كفر و ظلم و ساير افعال و اعمال آنها زيرا شهود در قيامت بسيار است بالاخص اعضاء و جوارح آنها .
[ سوره الشورى ( 42 ) : آيه 48 ]
فَإِنْ أَعْرَضُوا فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً إِنْ عَلَيْكَ إِلاَّ الْبَلاغُ وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الْإِنْسانَ كَفُورٌ ( 48 )
پس اگر اين كفار و مشركين اعراض كردند پس ما تو را نفرستاديم بر آنها حفيظ و نگهبان باشى نيست بر تو مگر اينكه ابلاغ كنى به آنها كه حجت تمام شود و راه عذر بسته شود و ما زمانى كه چشانيديم به انسان از جانب خودمان رحمتى را فرحناك مىشود به آن رحمت و اگر اصابت كرد به آنها مصيبتى در اثر اعمال زشت آنها كه بدست خود پيش انداخته شده ، پس انسان هر آينه كفران مىكند .
فَإِنْ أَعْرَضُوا
اعراض آنها اينكه العياذ پيغمبر را ساحر و كذّاب گويند و قرآن را مفتريات شمارند و معجزات را سحر پندارند .
فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً
نظر به اينكه پيغمبر كمال شوق را داشت كه اينها ايمان آورند و سعادتمند شوند لكن اينها از قابليت