حكم مفرما .
وَ اهْدِنا إِلى سَواءِ الصِّراطِ
ما را هدايت فرما به راه راست ما طرفين به آنچه حكم مىفرمايى اطاعت ميكنيم اختلاف بين دو برادر است يكى از آنها گفت :
[ سوره ص ( 38 ) : آيه 23 ]
إِنَّ هذا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَةً وَ لِيَ نَعْجَةٌ واحِدَةٌ فَقالَ أَكْفِلْنِيها وَ عَزَّنِي فِي الْخِطابِ ( 23 )
بدرستى كه اين برادر من نود و نه گوسفند دارد و من يك گوسفند پس ميگويد كه اين يك گوسفند را هم منضم به گوسفندان من كن و در كفالت من در آور و زور مىگويد و برترى پيدا مىكند .
إِنَّ هذا أَخِي
مقول قول مدّعى است و هذا اشاره به طرف است و تعبير به اخى اشاره به اينكه با اينكه برادر من است حقوق برادرى را مراعات نميكند .
لَهُ تِسْعٌ وَ تِسْعُونَ نَعْجَةً
با اينكه نود و نه گوسفند دارد من طمع بمال او نكردم .
وَ لِيَ نَعْجَةٌ واحِدَةٌ
ولى او به يك گوسفند من طمع كرده ميخواهد عدد گوسفندان او تكميل شود صد گوسفند شوند .
فَقالَ أَكْفِلْنِيها
بايد اين يك گوسفند هم در كفالت من درآيد و جزو گوسفندان من شود .
وَ عَزَّنِي فِي الْخِطابِ
يعنى غالب و قاهر مىشود بر من و بتندى به من خطاب مىكند . اين مقول قول او است ولى در اين دعوى نه مدعى معلوم و نه منكر زيرا اگر يك نعجه در تصرف اين