و اين خطاب بمشركين و ساير ناس است در زمان نبى اكرم لا بد بايد يك چيزى در تقدير گرفت و در اين تقدير مفسرين گفتند مراد مراكز آنها و شهرستانهاى آنها كه تمام خراب و ويرانه شده چون اهل حجاز بشام ميرفتند و اين هفت شهر قوم لوط در مسير آنها بود و برخورد ميكردند لكن در اخبار ائمه عليهم السلام داريم مراد مرور به قصص آنها است كه در قرآن مجيد بيان فرموده در بسيارى از سور قرآن مثل سورهء اعراف هود قصص عنكبوت ذاريات و غير اينها .
مُصْبِحِينَ وَ بِاللَّيْلِ
يعنى تلاوت قرآن ميكنيد يا بر شما تلاوت مىكنند شب و روز .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
تعقل و تدبر و تفكر قريب المعنى است يعنى بايد عبرت بگيريد و بترسيد كه در مخالفت انبياء چه آثار وخيمه دارد .
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيه 139 ]
وَ إِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 139 )
و محققا يونس از فرستادگان بود .
حضرت يونس فرزند متى ملقب بذا النون كه در آيهء شريفه ميفرمايد
وَ ذَا - النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً
- الايه انبياء آيهء 87 و شرح حال او بر حسب مستفاد من الاخبار اينست كه مبعوث شد بر اهل موصل و آنچه آنها را دعوت فرمود اجابت نكردند فقط دو نفر به او ايمان آوردند تنوخا و روبيل تنوخا عابد بود و روبيل عالم بود تنوخا اصرار داشت كه يونس نفرين كند در حق اينها كه خداوند عذاب بر آنها بفرستد روبيل مانع بود كه هلاكت اينها را از خدا نخواهد يونس غضبا للَّه نفرين كرد و خداوند وعدهء عذاب داد يونس هم خبر داد بقوم كه عذاب بر شما نازل مىشود در فلان روز و علامت آن اينست كه يك روز رنگ صورت شما زرد و يك روز سياه و روز سيم صاعقه نازل مىشود و اين نفرين يونس نه معصيت كبيره بود و نه صغيره چون انبياء معصوم هستند بلكه للَّه و فى اللَّه بوده و عبادت بوده قربة الى اللَّه بوده و لكن دو ترك اولى از او صادر شده يكى آنكه صبر نكرد كه از جانب الهى وعدهء عذاب برسد چنانچه در انبياء سلف نوح ابراهيم هود صالح لوط شعيب موسى وعدهء عذاب بر قوم آنها رسيد ديگر