آية الكرسى و شامل مىشود عرش اعظم را كه بر تمام اينها احاطه دارد و ساير عوالم بالا را از لوح و قلم و سدرة المنتهى و جنّة المأوى كه ليلة المعراج پيغمبر اكرم تا آنجا رفت كه ميفرمايد
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى عِنْدَها جَنَّةُ الْمَأْوى
و النجم آيهء 13 إلى 15 و شامل مىشود قاب قوسين را كه ميفرمايد
وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى
و النجم آيهء 7 الى 9 .
وَ الْأَرْضَ
تمام عوالم سفلى از كرهء زمين و آب و هوا و آتش و آنچه در آنها است .
بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ
فرداى قيامت خلق فرمايد امر بسيار كوچكى است در جنب كارهاى الهى .
بَلى وَ هُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ
تعبير بخلاق نه به خالق براى تاكيد در قدرت و توانايى و كثرت مخلوقات الهى آن هم تمام از روى حكمت و علم و مصلحت است .
[ سوره يس ( 36 ) : آيه 82 ]
إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 82 )
جز اين نيست امر پروردگار همين كه اراده فرمود وجود شيئى را اينكه بگويد از براى آن شيئى باش پس مىباشد .
إِنَّما
از ادات حصر است يعنى مقدمات و زحمت ندارد .
أَمْرُهُ
كار خداوند .
إِذا أَرادَ شَيْئاً
صلاح در ايجاد شيئى باشد كه لغو و بيهوده و عبث نباشد و مصلحت داشته باشد كه فعل حسن باشد .
أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ
اين تعبير هم براى تقريب بذهن است و الا امر و قول لازم ندارد و مراد نفس ايجاد است كه فعل بمعنى مصدريست .
فَيَكُونُ
فعل بمعنى اسم مصدريست يعنى به مجرد ايجاد موجود مىشود معونه لازم ندارد آنىّ الحصول است و كلمهء شيئا اطلاق دارد جميع اشياء عالم را شامل مىشود براى او تفاوت نميكند خلقت عرش و خلقت مورچه .