تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 92

مساهمون:

ص٩٢
نكنيد بلكه يك وسيله پيدا شود و رفع عذاب از ما بكند . جواب : تمام درها بسته شده هيچگونه وسيله نداريد خود را از قابليت مغفرت و عفو الهى و شفاعت شفعاء انداخته‌ايد و لو فرض بر فرض محال اگر مهلت هم بشما داده شود همان آش است و همان كاسه
وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْهُ
( انعام آيه 28 )
لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ
( انعام آيه 51 )

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 205 تا 207 ]

أَ فَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْناهُمْ سِنِينَ ( 205 ) ثُمَّ جاءَهُمْ ما كانُوا يُوعَدُونَ ( 206 ) ما أَغْنى عَنْهُمْ ما كانُوا يُمَتَّعُونَ ( 207 ) آيا پس مىبينى اگر آنها را سالهايى متمتع كنيم بلذائذ دنيوى پس از آن بيايد آنها را آنچه كه بودند به آنها وعده داده شده از عذاب الهى بى نياز نميكند آنها را و نجات بخش نيست از آنها آنچه را كه بودند متمتع ميشدند . يكى از تفضلات الهى براى كفار و مشركين و فساق و فجار تعجيل در مرگ آنها است زيرا اگر هر چه بمانند در دنيا بار خود را سنگين‌تر ميكنند و عذاب خود را زيادتر
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
( آل عمران آيه 178 ) بعلاوه ديگران را هم بكفر و ضلالت و معاصى دلالت ميكنند و عقوبت آنها را هم دارند و ظلم و فساد و تعدى نسبت بمؤمنين ميكنند عذاب آنها را هم دارند ، بلى طول عمر خوب است براى كسانى كه اهل عبادت هستند بيشتر عبادت كنند و در مقام هدايت ديگران باشند كه مثوبات آنها را هم داشته باشند و احسان به ديگران كنند ثواب آن را هم دست بياورند . بالجمله جميع نعم الهيه اگر به مصرف منظور الهى صرف شد نعمت و تفضل است و اگر بر خلاف مرضى الهى صرف شد بلا و نقمة است چه نعم داخليه جوارح و اعضاء چشم گوش ، دست و پا ، عقل قوه و قدرت و چه نعم خارجيه از دولت و ثروت و مكنت و غير اينها . و يكى از حكم امهال اينها اينست كه بسا در نسل آنها و لو هفتاد واسطه باشد يك مؤمن پيدا مىشود چنانچه در جهاد امير المؤمنين و حضرت سيد الشهداء همين نظر را داشتند بارى بودن آنها در دنيا رفع عذاب آخرت آنها را نميكند .

[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 208 ]

وَ ما أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ إِلاَّ لَها مُنْذِرُونَ ( 208 ) و ما هلاك نكرديم شهرستانى را مگر آنكه بود
اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 92 | السيد عبد الحسين الطيب