محل ندارد و ذكرش بلا فائده است و ثانيا بگوئيم مذكورات در آيه انحصار نميرساند زيرا اثبات شىء نفى ما عداى خود را نميكند و ثالثا اين مذكورين از باب مثال است و كلمهء :
لا جُناحَ عَلَيْهِنَّ
. . . الى آخر المذكورين فقط جواز را دلالت دارد و رفع محذور و الا اگر از آنها هم ستر كنند بالاخص اگر زينت كرده باشند البته بهتر است .
وَ اتَّقِينَ اللَّهَ
ممكن است نسبت به غير مذكورين از رجال كه غير محارم هستند و از نساء اهل ذمه و كفار باشد و ممكن است از همين مذكورين باشد كه البته تقوى و پرهيز بهتر است تا اندازهاى بخصوص در مقام خوف ريبه و شهوت .
إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيداً
حاضر و ناظر است .
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيه 56 ]
إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً ( 56 )
بدرستى كه خداوند متعال صلوات ميفرستد و ملائكه او بر پيغمبر اكرم اى كسانى كه ايمان آوردهايد صلوات بفرستيد بر او و سلام كنيد و تسليم اوامر او باشيد تسليم تام تمام .
در موضوع صلوات بر حضرت رسالت اولا بايد بضميمه آل باشد چنانچه در امالى صدوق است باسناد خود از ابان بن تغلب از حضرت باقر ( ع ) از آباء طيبين خود از حضرت رسالت ( ص ) كه فرمود
« من صلى على و لم يصل على آلى لم يجد ريح الجنة و ان ريحها ليوجد من مسيرة خمسمائة عام »
و ثانيا صلوات بر او واجب است در تشهد نماز و بدون او نماز باطل است مگر فراموش كند كه بايد اگر محلش نگذشته برگردد و اگر گذشته بعد از نماز قضا كند و سجده سهو هم واجب است و در موقع ذكر اسم مبارك او بايد صلوات فرستاد چنانچه در كافى از آن حضرت روايت كرده فرمود
« من ذكرت عنده فلم يصل على فدخل النار فابعده اللَّه »
و نيز فرمود
« و من ذكرت عنده فنسى الصلاة على خطإ به طريق الجنة »
و در ثواب صلوات اخبار بسيار داريم در كافى از عدهاى از اصحاب مسندا از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده فرمود
« من صلى على النبى ( ص ) صلوة واحدة صلى اللَّه عليه الف صلوة فى الف صف من الملائكة و