وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ
خداوند بقدرت كامله خود ابخره درياها و ادخنه زمين را متصاعد ميفرمايد به صورت ابر ، و چون در هواى بالا ميرود و بتوسط باد در اطراف زمين حركت مىكند و ميخواهد قواى ناريه او از قواى مائيه خارج شود تشكيل برق ميدهد .
خَوْفاً وَ طَمَعاً
هم باعث خوف مىشود بسا يك قسمت را ميسوزاند كه تعبير به صاعقه ميكنيم و يك قسمت را هلاك مىكند چنان كه بر امم سابقه نازل شد و هم باعث طمع مىشود كه قواى مائيه نزول مىكند و تشكيل باران ميدهد كه مفاد
وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءً
است و فوائد باران بسيار است تلطيف هوا مىكند چشمهها و نهرها و رودخانهها جارى مىشود و آب چاهها زياد ميگردد
فَيُحْيِي بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها
گياه ميرويد سبز و خرم مىشود و ميوهها و حبوبات از آن بيرون ميآيد و تمام حيوانات و انسان هم از آبش و هم از ارزاقش بهره بردارى ميكنند
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
.
[ سوره الروم ( 30 ) : آيه 25 ]
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذا دَعاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ ( 25 )
و از جمله آيات الهى اينست كه برپاست آسمان و زمين به امر پروردگار پس از آن زمانى كه بطلبيم شما را بدعوة از زمين در آن هنگام شما بيرون ميآييد .
وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّماءُ وَ الْأَرْضُ بِأَمْرِهِ
تمام اين كرات جويه كه عدد آنها را جز خالق آنها نميداند و چه بسا بعض آنها چندين هزار برابر كره زمين و از كثرت بعد آنها كوچك نمايان ميشوند و چه بسا از كثرت بعد ، مشاهده نميشوند تمام آنها با آنچه در آنها است در اين فضاء وسيع بقدرت كاملهء حق بر جا است و تمام مأمور بامر او هستند به همان نحوى كه از ابتداء خلق شده نه كهنه ميشوند و نه سائيده ، و نه نظم آنها بر هم مىخورد و نه خسته ميشوند كسى كه اين گونه قدرت دارد البته موقعى كه شما را از قبور خود بخواند آنى و فورى از قبور خود بيرون ميشويد و مراد از « امره » نظر به اينكه مفسرين عقل و شعورى براى آنها قائل نيستند فقط ذوى العقول را انس و جن و ملك ميدانند ، حمل كردند بر امر تكوينى كه ايجاد و ابقاء آنها است و چون