به زبان ميگويند ايمان آوردهايم به خداوند متعال پس زمانى كه يك آسيبى و اذيتى و مشقتى در راه دين از كفار به آنها متوجه شود قرار ميدهند اين مشقت و مصيبت و اذيت جزئى فانى زائل از دست كفار را مثل عذاب دائمى خلودى الهى و اگر يك نصرتى و استفاده غنيمتى و يك روشنايى ديدند در مسلمين از جانب پروردگار تو هر آينه ميگويند : البته بدرستى كه ما هم با شما بوديم و سهم ميبريم آيا نيست خداوند بداناتر به آنچه در قلوب عالمين است .
وَ مِنَ النَّاسِ
من تبعيضيه است يعنى ظاهر مسلمان و باطن كافر .
مَنْ يَقُولُ آمَنَّا
لسانا سر زبان بدون دخول ايمان در قلب آنها .
باللَّه توحيد و تصديق نبى و قبول احكام و اطاعت الهى .
فَإِذا أُوذِيَ فِي اللَّهِ
در جنگ با كفار و ظالمين و فساق و ديدند باصطلاح هوا پس است يا كشته ميشوند يا آسيبى به آنها وارد مىشود يا به زحمت و مشقتى ميافتند .
جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ
اين اذيتهاى كفار را .
كَعَذابِ اللَّهِ
كه
« أُعِدَّتْ لِلْكافِرِينَ »
.
وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ
و اگر يك پيشروى و فتحى و نصرتى از جانب خدا بر مؤمنين آمد .
لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ
ما هم مسلمان مؤمن هستيم و با شما مؤمنين شريك هستيم و با شما بوديم .
أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ
اين آيه شريفه نظير اين آيه شريفه است :
الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِنْ كانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللَّهِ قالُوا أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ وَ إِنْ كانَ لِلْكافِرِينَ نَصِيبٌ قالُوا أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
( نساء آيه 141 ) و غير اين از آيات و اين نمره اشخاص در تمام ادوار بودند و در زمان ما بسيار هستند كه هر جا آش است فراش هستند يك روز مؤمن يك روز كافر تا هوا چه اقتضايى داشته باشد .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيه 11 ]
وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ ( 11 )
و هر آينه البته ميداند و ميشناسد خداوند متعال كسانى را كه از روى حقيقت و واقعيت ايمان آوردهاند و هر آينه البته