و معاندين مىشود و از عدل الهى كه از اصول مذهب است كه العياذ نسبت فعل قبيح يا لغو يا ظلم به او دهند كه اكثر عامه منكر عدل هستند و از ولايت ائمه اطهار كه غير اثنى عشرى در جواب عاجز هستند و از معاد و خصوصيات آن دوم سؤال از كليه دستورات انبياء و از واجبات مثل صلوة و صوم و حج و زكات و خمس و امر بمعروف و نهى از منكر و جهاد و حب اهل بيت و از محرمات و معاصى سوم از نعم الهيه كه
« لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ »
كه از چه راهى بدست آورديد و بچه راهى مصرف كرديد و چگونه شكر گذارى كرديد چهارم از معاشرت و اداء حقوق يكديگر مثل حق زوج و زوجه و والدين و اولاد و ارحام و فقراء و سادات و ساير مؤمنين پنجم از ظلم و مظالم نسبت به يكديگر كه سختترين مقامات است بالاخص ظلم باولياء الهى و اين جمله كوتاه شامل جميع اينها مىشود كه ميفرمايد :
وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ فَيَقُولُ ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ
زيرا جميع اينها از جانب مرسلين است .
[ سوره القصص ( 28 ) : آيه 66 ]
فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ يَوْمَئِذٍ فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ ( 66 )
پس كور مىشود بر آنها خبرها در آن روز پس آنها از يكديگر سؤال نميكنند .
اين آيه شريفه از مشكلات آيات است و تفاسير مختلفه كردهاند بعضى گفتند جوابى ندارند كه در پيشگاه احديت دهند بعضى گفتند حجت و مدرك و راه عذرى نيست از براى آنها و از يكديگر سؤال نميكنند و حجت نميطلبند و بعضى گفتند سؤال از نسب و قرابت نميكنند چنانچه از پيغمبر است فرمود
« كل حسب و نسب منقطع يوم القيمة الا حسبى و نسبى »
بعضى گفتند زبان آنها بسته مىشود و نميتوانند تكلم كنند لكن هيچ كدام اينها به نظر نميايد و منافى با آيات ديگر است زيرا ضعفاء و كبراء گردن يكديگر مياندازند و از يكديگر طلب نجات ميكنند
وَ بَرَزُوا لِلَّهِ جَمِيعاً فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ قالُوا لَوْ هَدانَا اللَّهُ لَهَدَيْناكُمْ
- الايه ( ابراهيم آيه 21 )
وَ إِذْ يَتَحاجُّونَ فِي النَّارِ فَيَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصِيباً مِنَ النَّارِ قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُلٌّ فِيها
- الايه ( مؤمن آيه 47 ) از خدا طلب