مسندا از حضرت صادق ( ع ) است فرمود
( ثمانية عشر سنه )
وَ اسْتَوى
در حديث است يعنى محاسن او ظاهر شد يعنى ريش درآورد .
آتَيْناهُ حُكْماً وَ عِلْماً
بعضى گفتند مراد از حكم دين حقه و علم به احكام لكن اين غلط است زيرا انبياء در تمام عمر معصوم بودند و شرط اولى نبوت و رسالت و وصايت عصمت است بلكه ظاهرا مراد از حكم مقام نبوت است و مراد از علم افاضه علوم از جانب الهى بوحى و الهام به او عنايت شد بلى مقام رسالت و تبليغ هنوز به او عنايت نشده بود تا موقعى كه مأمور شد بدعوت فرعون و اين دو مقام نسبتش عام و خاص است « كل رسول نبى و لا عكس » چه بسيار از انبياء بودند كه داراى مقام رسالت نبودند حتى حضرت رسول ( ص ) ميفرمايد
« كنت نبيا و الادم بين الماء و الطين »
با اينكه مقام رسالت و دعوت و ابلاغ پس از چهل سالگى بود بلكه دليل قطعى داريم بر اين معنى زيرا حضرت رسالت قبل بعثت نه تابع دين ابراهيم بود و نه عيسى زيرا افضل از آنها بود بلكه بدين خود بود پس مقام نبوت را داشت و از شواهد اين معنى :
وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
است زيرا ايتاء حكم و علم پس از محسن بودن موسى بود كه جزاء آن ايتاء حكم و علم است و محسن كسى را گويند كه تمام افعال و اخلاق و عقائد آن حسن باشد پس فقه و علم به احكام را داشته بلكه ممكن است مراد از محسن همان مقام عصمت باشد كه انبياء قبل از مقام نبوت دارا بودند .
[ سوره القصص ( 28 ) : آيه 15 ]
وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فِيها رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شِيعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ مُوسى فَقَضى عَلَيْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِينٌ ( 15 )
و داخل شد موسى در يكى از مدائن فرعون در موقعى كه اهل آن مدينه غافل بودند متوجه نبودند پس يافت در آن مدينه دو نفر را كه در مقام قتل يكديگر برآمده بودند يكى از آنها از بنى اسرائيل و داراى ايمان بود و ديگرى كافر و از قبطيان بود پس استغاثه كرد آنكه از شيعيان موسى بود از موسى كه بفريادم برس بر آنكه عدو موسى و كافر بود