(
أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا
) در عهدهء حضرت رسالت و ائمهء طاهرين و علماء دين اينست كه حجت را بر همه تمام كنند ديگر تكليف ديگرى ندارند .
حافظ وظيفهء تو دعا گفتن است و بس * در بند آن مباش كه نشنيد يا شنيد
(
ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ
) (
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
) قصص آيهء 56 .
[ سوره الفرقان ( 25 ) : آيه 44 ]
أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلاَّ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلاً ( 44 )
آيا گمان مىكنى اينكه اكثر اين كفار و مشركين مىشنوند فرمايشات تو را يا تعقل و درك مىكنند نيستند اينها مگر مثل انعام حيوانات خر و گوسفند بلكه اينها گمراهترند از انعام در راه هدايت .
همين نحوى كه خدا از براى بدن قواى ظاهريه قرار داده از چشم و گوش و زبان و دماغ و حس لمس و سردى و گرمى و نرمى و زبرى همين نحو هم براى روح همين قوى را مقرر فرموده به چشم قلب كه روح انسانى باشد به بينند حق و باطل زشت و زيبا ، نفع و ضرر ، خوب و بد ، خير و شر را و به گوش قلب بشنود مواعظ و نصايح را و احكام و دستورات را و بر او اثر بگذارد و به زبان قلب اعتراف نمايد و به دماغ عقل عطر و طيب واجبات الهيه را و گند و تعفن معاصى را استشمام كند و به احساس قلب حس كند نعم الهيه و بلاها و عذابهاى دنيوى و اخروى را .
(
أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ
) تعبير به اكثر براى اينست كه قليلى از آنها كه عناد و عصبيت ندارند درك مىكنند و حق را به دست مىآورند