[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيه 6 ]
ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ ( 6 )
ايمان نياوردند امم سابقه كه پيش از اين كفّار بودند از شهرستانها كه براى آنها آياتى كه طلب مىكردند فرستاديم مع ذلك ايمان نياوردند آنها را هلاك كرديم ، آيا پس اينها ايمان مىآوردند ؟
از اين آيهء شريفه چند جمله استفاده مىشود .
1 - اينكه بر فرض ما آيات اقتراحيّهء آنها را فرستاديم اينها ايمان نخواهند آورد .
2 - اينكه بر أمم سابقه فرستاديم و ايمان نياوردند ، حال اينها هم حال آنها است . زيرا اگر كسى در مقام هدايت باشد يك معجزه بر او كافى است ، و دليل قطعى است بر نبوّت و رسالت آورندهء او ، و اگر در مقام نباشد و بهانهگيرى كند هزار معجزه هم در او تأثير ندارد .
3 - پس از آمدن آيات مقترحه ، و ايمان نياوردن هلاك و استيصال دارد چنانچه در أمم سابقه بود .
4 - اينكه در حق اين امّت تقدير هلاكت و استيصال و نزول عذاب نشده .
لذا اين آيات مقترحه را بر آنها نمىفرستيم فقط وظيفهء رسول است كه حجّت را از هر جهت تمام كند و راه عذر بسته شود .
(
ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْيَةٍ
) : مثل نوح ، هود ، صالح ، لوط ، شعيب ، موسى .
(
أَهْلَكْناها
) : بانواع عذابها از طوفان ، خسف ، صاعقه ، صيحه ، غرق ، أمطار حجارة ، و نحو اينها .
(
أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ
) : اگر ايمان مىآوردند اين همه معجزه كافى نبود ؟ مسلّما هزار ديگر هم اقامه شود ايمان نمىآورند .