نمايد و نمىيابى از غير خدا ملجأ و پناه و حفظ و حرزى
وَ اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ كِتابِ رَبِّكَ
.
اصلا غرض از انزال قرآن براى هدايت بشر بوده ببهترين راهها
إِنَّ هذَا - الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
بنى اسرائيل آيه 9 و اولين اسباب هدايت آنست كه حضرت رسالت براى امت قرائت و تلاوت فرمايد پس از آن بدستورات عمل به نمايند كه اين قرآن ثقل اكبر است در حديث ثقلين و البته چنانچه فرمود :
ما ان تمسكم بهما لن تضلوا ابدا
و البته قرآن مبيّن لازم دارد و آن عترت است و ما شرح حديث ثقلين را در مقدمه جلد اول بيان كردهايم رجوع فرمائيد
لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِهِ
كيست بتواند مثل قرآن بياورد حتى يك سوره و اين معجزه بزرگ حضرت رسالت است و معجزه باقيه تا قيام قيامت كه با عترت نزد حوض كوثر وارد شود .
وَ لَنْ تَجِدَ مِنْ دُونِهِ
مرجع ضمير پروردگار است
مُلْتَحَداً
لحد بمعنى ميل بسوى او است و توجه به او كه پناه دهد و از شرور و آفات حفظ كند و به مقصد و مرام برساند و اين اختصاص بذات اقدس ربوبى دارد غير او هر كه باشد و هر چه باشد احتياج بپناه دارد تا مشيّت الهى و حفظ پروردگار نباشد قدرت بر كوچكترين امرى ندارند .
الممكن في حد ذاته ان يكون ليس و له من علته ان يكون ايس
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيه 28 ]
وَ اصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَ لا تَعْدُ عَيْناكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنا وَ اتَّبَعَ هَواهُ وَ كانَ أَمْرُهُ فُرُطاً ( 28 )
و صبر بده نفس خود را با مؤمنينى كه ميخوانند خداى خود را در هر صبح و شام و قصد و ارادهء آنها فقط قربة الى اللَّه خالصا لوجه اللَّه است و چشمهاى خود را از آنها برنگردان و توجّه باشراف و اعيان كنى ، اراده كنى زينتهاى زندگانى دنيوى