ميكنيم
وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ
و او به من رحيم است و مرا از اين فراق نجات ميدهد و بوصال آنها ميرسم چنانچه خودش ميفرمايد
وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 65 ]
وَ لَمَّا فَتَحُوا مَتاعَهُمْ وَجَدُوا بِضاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ قالُوا يا أَبانا ما نَبْغِي هذِهِ بِضاعَتُنا رُدَّتْ إِلَيْنا وَ نَمِيرُ أَهْلَنا وَ نَحْفَظُ أَخانا وَ نَزْدادُ كَيْلَ بَعِيرٍ ذلِكَ كَيْلٌ يَسِيرٌ ( 65 )
پس موقعى كه باز كردند اوعيه متاعى كه آورده بودند يافتند كه ثمنى كه بازاء آن داده بودند در آن اوعيه به آنها برگردانيده شده گفتند پدر بزرگوار ما ديگر چه ميخواهيم و چه توقع داريم اينست ثمنى كه بازاء متاع دادهايم بما برگردانده كه اين متاع مجانى داده شده اگر برادرمان را كه خواسته ببريم بيشتر بما و به او احسان مىكند و باعث اين مىشود كه اهل ما بيشتر استفاده كنند و البته ما برادرمان را محافظت ميكنيم اين مقدار كيل كه آوردهايم نسبت به آنچه بعدا بما عطاء مىشود يسير و بار شتر بيشتر بما ميدهند حضرت يعقوب [ ع ] چون فهميد محبت ملك مصر را نسبت به آنها و از آن طرف هم عده زيادى اهل بيت او هستند كه هر كدام آنها اولاد زياد و خانواده دارند و اين مقدار وافى نيست قلب او رام شد بر فرستادن ابن يامين را همراه آنها
وَ لَمَّا فَتَحُوا مَتاعَهُمْ
نفس متاع كه باز كردن ندارد مراد ظرف متاع كه دربسته بوده موقعى كه باز كردند كه متاع را به مصرف رسانند
وَجَدُوا بِضاعَتَهُمْ رُدَّتْ إِلَيْهِمْ
بضاعة ثمن است كه بازاء طعام داده بودند عوض مثمن كه طعام باشد سؤال - اگر مقصود دادن متاع بلا ثمن بود چرا از ابتداء بعنوان هديه