و لم اخنه بيوسف برميگردد يعنى اين اقرار من براى اينست كه يوسف بداند كه در غيبت او كه در حبس بود من خيانت به او نكردم و لو در زمان حضورش خيانت كرده باشم و اين احتمال بسيار سخيف است و جمله بعد نصّ بر خلاف او است كه جمله
وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي كَيْدَ الْخائِنِينَ
زيرا مسلّما او از خائنين بوده ، و معناى اين جمله اينكه شخص خيانت كار عاقبت رسوا مىشود و كيد و مكر و حيله او به خود او برميگردد چنانچه ميفرمايد
وَ كَذلِكَ جَعَلْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ أَكابِرَ مُجْرِمِيها لِيَمْكُرُوا فِيها وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ
انعام آيه 123 خيانت اقسامى دارد : يكى خيانت در امانت است و از معاصى كبيره است هم خيانت حق اللَّه است و هم حق الناس ، و يكى خيانت با خدا و رسول و امام است كه اظهار اطاعت كند و باطنا مخالفت كند چنانچه ميفرمايد
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا أَماناتِكُمْ
انعام آيه 27 ، يكى اگر عيبى در برادر دينى ديد بازگو كند نزد ديگران ، يكى اگر مطلبى كلامى از كسى شنيد و سرّى از او به او سپرده شد فاش كند كه ائمه اطهار عليهم السّلام اسرارى براى شيعيان گفتند و آنها نزد دشمنان فاش كردند و ظلمهايى كه بائمه اطهار وارد شد در اثر كشف آن اسرار بوده كه شيعه نتوانست خوددارى كند .
[ سوره يوسف ( 12 ) : آيه 53 ]
وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ ما رَحِمَ رَبِّي إِنَّ رَبِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 53 )
و من تبرئه نميكنم نفس خود را بدرستى كه نفس هر آينه بسيار امر مىكند ببدى مگر آنكه رحم فرمايد پروردگار من بدرستى كه پروردگار من آمرزنده مهربان است .