فِي أَمْوالِنا ما نَشؤُا
كه اختيار مال خود را نداشته باشيم كه هر نحوى بخواهيم تصرف كنيم .
إِنَّكَ لَأَنْتَ الْحَلِيمُ الرَّشِيدُ
بدرستى كه هر آينه تو حليم و رشيدى اين حلم است كه با ما و دين ما و فعل ما مخالفت ميكنى و اين رشد است كه دين آبائى و و اجدادى ما را باطل ميدانى يعنى نه حلم دارى نه رشد بلكه سفيه و نادانى و اين نوع تعبير متعارف است كسى كه يك حرفى يا عملى بر خلاف سليقه آنها بزند ميگويند خيلى عقل دارى به زبان عوام يعنى كه كشك .
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 88 ]
قالَ يا قَوْمِ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كُنْتُ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّي وَ رَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقاً حَسَناً وَ ما أُرِيدُ أَنْ أُخالِفَكُمْ إِلى ما أَنْهاكُمْ عَنْهُ إِنْ أُرِيدُ إِلاَّ الْإِصْلاحَ مَا اسْتَطَعْتُ وَ ما تَوْفِيقِي إِلاَّ بِاللَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ ( 88 )
فرمود شعيب اى قوم من آيا رؤيت ميكنيد كه اگر من از روى دليل قطعى و برهان علمى از جانب پروردگارم باشم و روزى داده مرا از جانب خود روزى خوبى و من اراده نكردم با شما مخالفت و ستيزگى كنم به آنچه كه شما را نهى ميكنم از آن غرضى ندارم جز اصلاح بقدرى كه توانايى دارم و نيست توفيق من مگر به خداوند بر او توكل كردم و بسوى او انابه ميكنم .
اين آيه شريفه شاهد قوى است بر آنچه در آيه قبل بيان كرديم بر خلاف آنچه مفسرين گفتند كه اعراض از نقل آنها كرديم چون تفسير برأى بوده كه گفتيم قوم شعيب نظرشان اين بود كه تو از جانب خدا نيامدهاى فقط ميخواهى ما هم مثل تو باشيم نماز كنيم و بتها را كنار گذاريم و آنچه ميخواهيم در اموال خود