اول القاء تو باشد يا القاء ما لذا بتأويل مصدر ميرود كه القائك و القائنا باشد
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 116 ]
قالَ أَلْقُوا فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظِيمٍ ( 116 )
حضرت موسى فرمود شما القاء كنيد پس چون القاء كردند سحر كردند چشمهاى مردم را و آنها را بترس و خوف انداختند و آوردند بسحر با عظمتى .
قالَ أَلْقُوا
اشكال - سحر حرام است چگونه حضرت موسى امر بفعل حرام كرد . مفسرين جوابهايى دادهاند كه هيچكدام به نظر تمام نيست ، بعضى گفتند امر تهديدى است مثل
اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ
فصلت آيه 40 . بعضى گفتند امر به نحوى است كه صلاح باشد و جايز نه بنحو فساد و حرام و بعضى گفتند تقدير است يعنى اگر حق با شما است القاء كنيد .
و تحقيق در جواب اينست كه اينها البته القاء ميكردند بامر فرعون حضرت موسى اگر ابتداء كرده بود و اينها فهميده بودند ديگر القاء نميكردند و ايمان ميآوردند چنانچه بعد از القاء موسى فهميدند و ايمان آوردند و حجت بر سايرين فرعون و فرعونيان و عموم ناس كه بعضى گفتند بالغ بر هشتاد هزار بودند تمام نميشد چنانچه قبلا موسى القاء كرده بود و حمل بر سحر كردند لكن بعد از القاء آنها و بلعيدن تمام دستگاه آنها بر همه ظاهر و روشن شد و بسيارى ايمان آوردند چون گفتند جمعيت براى مشاهده بالغ بر هشتاد هزار بود اگرچه بعضى توهّم كردند كه جمعيت سحره بالغ بر اين مقدار بوده لكن بسيار بعيد بلكه محال عادى است كه در مدائن فرعون اين اندازه ساحر باشد .
فَلَمَّا أَلْقَوْا
عصيّهم و حبالهم كه گفتند در جوف عصاها جيفه كرده بودند و ريسمانها را هم ممزوج بجيفه و اينها را به صورت حيوانات در نظرها جلوه دادند