ابتداء بر او وارد شدند و نظر به اينكه مادرش از اين طائفه بود از آنها پذيرايى و اكرام و احترام گذاشت آنها چون مورد اكرام او شدند نزد او توقف كردند و شرب خمر ميكردند او نميتوانست آنها را ردّ كند چون ضيف او بودند و از آن طرف هم ميديد كه قوم مادرش در قحطى گرفتار هستند و اينها نميروند در مكه دعاء كنند بيك سياستى اشعارى تعليم مغنّيان كرد كه براى آنها تغنّى كنند و نفهمند اين اشعار از كيست كه مفاد آن اشعار اين است كه چرا نميرويد دعاء كنيد و قوم خود را از قحطى نجات دهيد تا آخر قصّه بناء على هذا مفاد فرمايش حضرت هود اينست كه ديديد گرفتار قحطى و خشكسالى شديد بيائيد ايمان بياوريد تا اين بلاء از شما بر طرف شود مع ذلك
أَ تُجادِلُونَنِي فِي أَسْماءٍ
در مورد اصنام خود و آنها را ميپرستيد و آلهه خود قرار داديد
سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ
كه پيش خود و من عندى آنها را به اين نام ميخوانيد
ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ
كدام پيغمبرى بشما گفته ، كدام كتابى بشما دستور داده ، كدام عقلى بر طبق اين حكم كرده كه شرك بياوريد و غير خدا را پرستش كنيد .
فَانْتَظِرُوا
منتظر آن بلاء هلاك كننده كه خداوند به من خبر داده و من بشما ابلاغ كردم باشيد
إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ
من هم انتظار وعده او را دارم كه هر كه ايمان آورد نجات يابد و هر كه بشرك و كفر باقى ماند هلاك شود :
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 72 ]
فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ ما كانُوا مُؤْمِنِينَ ( 72 )
پس نجات داديم او را و كسانى كه ايمان آورده بودند با او بسبب رحمتى از ما و بريديم دنباله كسانى كه تكذيب كردند بآيات ما و نبودند مؤمن به آنها .
دارد بعد از آنى كه آن عدّه مذكوره رفتند مكه براى دعاء باران در ميان