مشمولية آنها است برحمت الهى ، اما كسانى كه ايمان نياوردند همين كتب سبب مزيد ضلالت و كفر آنها مىشود و نقمت و بدبختى آنها چنانچه ميفرمايد
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً
اسرى آيه 83 ، و از همين جهت تعبير بلام اختصاص فرموده .
و نكته ديگر آنكه المؤمنين جمع محلّى بالف و لام است شامل جميع مؤمنين مىشود حتى عصات از مؤمنين هم مشمول رحمت ميشوند و نجات پيدا ميكنند و از تمام امراض قلبيه باطنيه پاك ميشوند و آمرزيده ميشوند مشروط به اينكه كثرت معاصى باعث نشود كه بىايمان بميرند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 53 ]
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 53 )
آيا انتظار دارند مگر آنكه عاقبت امر خود را مشاهده كنند روزى كه ميآيد نتيجه كار آنها ميگويند كسانى كه خود را بفراموشى و گوش كرى زده بودند پس آيا براى ما شفعائى هستند كه شفاعت ما را كنند يا برگرديم به دنيا و بدستورات عمل كنيم بر خلاف آنچه عمل ميكرديم بتحقيق اينها خود را بزيان و خسران انداختند و آنچه افتراء مىبستند از دست آنها رفته و مفقود شده .
هَلْ يَنْظُرُونَ
يعنى ينتظرون و لو اينكه اينها انتظار عقوبت را نداشتند لكن اين تعبير در هر لسانى متعارف است كه اگر كسى را پند و اندرز دهند و موعظه و نصيحت كنند و او قبول نكند به او ميگويند ميخواهى وقتى كه گرفتار شدى قبول كنى و باور كنى
إِلَّا تَأْوِيلَهُ
تأويل در اينجا مآل كار است كه حقيقت اعمال