امر مشكلى در دين نيست .
أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ
مصاحب كسى را گويند كه با او باشد و از او جدا نشود
هُمْ فِيها خالِدُونَ
توهم نشود كه مصاحبت با بهشت موقت است و مدت دارد هميشه در بهشت ابد الاباد هستند دار بقاء است نه مثل دنيا كه همه چيزش فانى و زائل مىشود و از دست ميرود .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 43 ]
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 43 )
و ما خارج ميكنيم از قلوب مؤمنين در بهشت كينه و عداوت و حسد را و جارى مىشود از زير آنها يعنى قصرها و زير درختهاى بهشت نهرهايى از آب و شير و عسل و خمر و گفتند الحمد للَّه حمد مختص خداوندى است كه ما را هدايت فرمود از براى اين و ما نبوديم كه هدايت شويم اگر نبود اينكه خداوند ما را هدايت ميفرمود هراينه بتحقيق آمدند پيغمبران ما به حق و راستى و اينها ندا ميشوند اينست آن بهشتى كه شما بميراث نائل شديد بسبب آنچه كه بوديد عمل ميكرديد
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ
در دنيا چه بسيار مىشود كه بر زخارف دنيوى يا حيازت مقامى ميان دو برادر يا پدر و فرزند يا دو شريك و رفيق كدورتى پيدا مىشود كه باعث حسد و بغضاء و نقار ميگردد و لو مؤمنين بواسطه ايمان آثار آنها را بار نكنند لكن اين صفات خبيثه را از قلوب خود نميتوانند بيرون كنند چون غالبا اختيارى نيست و خداوند هم مؤاخذه نميفرمايد و لكن در بهشت خداوند بقدرت كامله خود اين نوع صفات خبيثه را بلكه جميع اخلاق رذيله را از قلوب اهل بهشت خارج ميفرمايد تمام با هم رءوف و مهربان و مألوف هستند چون در بهشت