اخبار غير معتبره و در كتب لغت بعضى گفتند بحيره شترى است كه چند شكم زائيده تا پنج شكم گوش او را شق ميكردند اگر شكم پنجم نر بوده بر زنها حرام بوده شير و گوشت او و اگر ماده بوده بر آنها حلال .
و سائبه شترى است كه انسان نذر ميكرد كه اگر شكار پيدا كردم يا از سفر سالم آمدم شترم را آزاد ميكنم و ديگر اين شتر حرام ميشد و كسى هم حق ممانعت از آب و گياه او را نداشته .
و وصيله شترى بود كه دو بچه ميآورد در يك حمل نر و ماده .
و حام گوسفند يا شترى كه ده شكم بزايد ديگر انتفاع به آن نميبردند و اقوال ديگرى هم گفتند لكن چون ما مدرك معتبرى در دست نداريم و تمام اين اقوال را هم تفسير برأى ميدانيم و از آن طرف هم محل ابتلاء فعلى نيست براى مسلمين و خلاصه اينكه اين چهار قسم مثل باقى اقسام حلال است انتفاع به آنها و آنچه در جاهليت معمول بوده و نسبت به خدا ميدادند افتراء محض و كذب صريح است و اينها يا از روى عمد و عناد بدعت ميگذاردند كه در اقليت بودند يا از روى جهل و كم عقلى و نادانى كه در اكثريت بودند و اللَّه العالم بما قال .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 104 ]
وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ كانَ آباؤُهُمْ لا يَعْلَمُونَ شَيْئاً وَ لا يَهْتَدُونَ ( 104 )
و زمانى كه گفته شد به اين كفار و مشركين كه بيائيد و اقبال كنيد بسوى آنچه خداوند در قرآن مجيدش نازل فرمود و بسوى پيغمبرش در آنچه بيان ميفرمايد و دستور ميدهد در جواب گفتند ما را كافيست آنچه پدران ما ميگفتند و عمل ميكردند آيا اگر پدران آنها علم نداشتند و از روى جهالت و نادانى مشى ميكردند و در ضلالت و گمراهى بودند و هدايت نميشدند باز هم متابعت آنها را ميكنيد .