لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ
غلو تجاوز از حد است ، غلو در حق خدا معنى ندارد زيرا از براى او حدى نيست تا تجاوز از حدش غلو باشد بلكه هر چه در حق او گفته شود اين گفته محدود است و نسبت بذات اقدس ربوبى غير محدود غير متناهى نسبت قطره به دريا هم نيست زيرا دريا هم محدود است لذا ميفرمايد
ما عرفناك حق معرفتك
انت كما اسنيت على نفسك
و اما ممكن هر چه باشد محدود است و تجاوز از آن حد غلو است الشيء اذا جاوز عن حده انعكس الى ضده حكماء در باب عقول غلو كردند كه آنها را قديم دانستند ، عرفاء در حق اقطاب غلو كردند كه آنها را قطب عالم امكان دانستند ، در اويش در حق مراشيد و شيخيه در باب ركن رابع و هكذا در ائمه و انبياء و غير اينها .
غير الحق يعنى تا اندازهاى كه حق است و حد او است بايد معتقد باشند و غير آن غلو است .
وَ لا تَتَّبِعُوا أَهْواءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ
كه نصاراى طبقه اول مثل صاحبان اناجيل و برنس و امثال آنها و نويسندگان اين تورات رائج و كتب عهد قديم و عهد جديد باشند كه خود گمراه بودند و بسيارى از طبقات بعد خود را به اين كتب اضلال كردند
وَ أَضَلُّوا كَثِيراً
شما يهود و نصارى اين كتب را دور اندازيد و متابعت هواهاى نفسانيه پيشينيان را نكنيد كه شما هم مثل آنها در تيه ضلالت گرفتار خواهيد شد .
وَ ضَلُّوا عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ
راه مستوى و صراط مستقيم و دين حق را از دست ندهيد كور عصاكش كور نميشود هر دو در چاه خواهند افتاد .