مىكند منسوب بابى حمزه ثمالى مشتمل بر دو معجزه از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه خلاصه مضمونش اينست كه پيغمبر ( ص ) نماز ظهر را بتمامه با اصحاب بجا آورد و اصحاب اسلحه خود را كنار گذارده بودند كفار چون مشاهده كردند تصميم گرفتند كه در نماز عصر حمله كنند اين آيه نازل شد و حضرت نماز عصر را به اين كيفيت انجام دادند ، و ديگر آنكه حضرت براى قضاء حاجت اسلحه خود را كنار گذارده و از اصحاب دور شدند يك نفر از مشركين بنام عورث متوجه آن حضرت شد و با شمشير كشيده بر سر حضرت آمد و گفت محمد كى تو را از دست من نجات ميدهد فرمود خدا ناگهان شمشير از دستش افتاد و بدنش لرزيد و روى زمين افتاد حضرت شمشير او را برداشت و روى بدن نحس او نشست فرمود كى تو را از من نجات ميدهد گفت احدى نيست فرمود آيا شهادت بتوحيد و رسالت من ميدهى گفت نه لكن عهد ميكنم كه با تو نجنگم و اعانت دشمنانت را هم نكنم حضرت او را رها كرد و شمشيرش را به او رد فرمود تا آخر حديث .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 103 ]
فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِكُمْ فَإِذَا اطْمَأْنَنْتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ كانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتاباً مَوْقُوتاً ( 103 )
پس زمانى كه نماز را بجا آورديد پس ذكر الهى را چه در حال ايستادن يا نشستن يا بپهلو افتادن باشد بگوئيد پس زمانى كه مطمئن شديد پس به پا داريد نماز را زيرا نماز بر مؤمنين نوشته شده لازم است و فرض واجب .
فَإِذا قَضَيْتُمُ الصَّلاةَ
به آن كيفيت كه در آيه قبل بيان شد بايد خدا را متذكر باشيد و دائما مشغول ذكر باشيد
فَاذْكُرُوا اللَّهَ
پس از فراغ نماز
قِياماً وَ قُعُوداً وَ عَلى جُنُوبِكُمْ
حال است براى فاذكروا ، و على جنوبكم جار و مجرور در محل