نوعى و شخصى خداوند يكى را عزت يا ذلت ، غنا يا فقر ، صحت يا مرض ، حيات يا موت ميدهد عالم بجميع حكم و مصالح است و تمام بجا و بموقع است ، در حديث قدسى است
( ان من عبادى من لا يصلحه الا الفقر فان اغنيته لافسده ذلك و ان من عبادى من لا يصلحه الا الغناء فان افقرته لافسده ذلك فمن لم يصبر على بلائى و لم يرض بقضايى فليطلب ربا سواى و ليخرج من ارضى و سمائى ) .
فَما لِهؤُلاءِ الْقَوْمِ لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثاً
قرآن و فرمايشات الهى و بيانات نبوى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و اخبار ائمه عليهم السلام را نمىفهمند و درك نميكنند و نزديك هم نيست كه بفهمند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 79 ]
ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 79 )
آنچه برسد به تو از نيكى پس از جانب خدا است و آنچه برسد به تو از بدى از قبل نفس خود است و ما فرستاديم ترا براى مردم برسالت و كافى است بر رسالت تو شهادت خداوند .
نظر به اينكه ظاهر خطاب در آيه شريفه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است و از آن طرف مقام عصمت آن حضرت مانع است از اينكه عمل زشتى از او سر زند كه موجب اصابه سيئه باشد لذا مفسرين در مقام دفع آن بر آمدند ، بعضى گفتند خطاب و لو صورة به آن حضرت است لكن مراد امت است از قبيل ( اياك اعنى و اسمعى يا جارة ) است و بعضى گفتند مخاطب انسان است لكن هر دو اين تفسير مخالف صريح آيه است بخصوص بقرينه ( و ارسلناك ) كه مخاطب قطعا پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است .
و تحقيق كلام اينست كه در مقام خود گفتهايم كه اين نوع قضايا فرضيه است