دهم از جهت استخاره به قرآن . و اين نيز كرامتى است براى قرآن كه از صدر اول اسلام تا اين زمان بر جميع طبقات مسلمين پوشيده نبوده و نتايج بسيار ببركت آن بدست آمده است و مخفى نماند كه جهات اخير ( هشتم و نهم و دهم ) كه براى اعجاز قرآن ذكر شد جهاتى كه بتوان به آن تحدى نمود و مكابر و مخالف را قانع ساخت نبوده و غرض از بيان آنها تذكر و توجه مؤمنين و معتقدين به قرآن و ازدياد ايمان آنان است
گفتار هفتم در بيان وجوب احترام قرآن و حرمت هتك آن
واضح و هويداست كه احترام هر چيزى كه منتسب و وابسته شخص محترمى باشد احترام آن شخص و هتك آن ، هتك حرمت آن شخص است مثلا احترام به فرزند و خدمتگزار و بستگان كسى ، احترام آن كس ، و اهانت و تحقير آنان ، اهانت وى محسوب ميگردد روى اين اصل احترام بكعبه و مساجد و اماكن شريفه و ضرايح مقدسه و ساير منتسبات به آنها لازم ، و نجس كردن و بىاحترامى به آنها حرام است و احترام حجج اسلام و دانشمندان و مبلغين و طلاب علوم دينى و مؤمنين از همين جهت لازم ، و بىاحترامى و توهين به آنان حرام شده زيرا احترام آنان احترام به امام و پيغمبر و بالاخره احترام بخداست و اهانت به آنان ، اهانت به اينها مىباشد و وجوب احترام به قرآن هم از جهت انتساب به حق تبارك و تعالى بوده و اين احترام از جهاتى براى قرآن ثابت است :