به اين ترتيب در سال 1922 در نتيجه اين آزمايشها طى گزارشى اعلام شد كه در روغن كبد ماهى كاد علاوه بر ويتامين
A
يك مادهء ناشناختهء ديگرى نيز وجود دارد كه موجب شفاى بيمارى ريكتس است . نام اين مادهء ناشناخته را ويتامين
D
گذاردند .
توضيح و تفسير نقش ويتامين
D
و تعيين رابطه آن با مواد معدنى كلسيم و فسفر كه تأثير قاطعى در رشد و ساختمان استخوانها دارند مسئله را كمى پيچيده مىكرد ولى بالاخره با ادامه آزمايشها و در تحقيقات بعد اين مسئله حل شد و نقش قطعى ويتامين
D
در مقابله با بيمارى ريكتس و رابطهء آن با متابوليسم كلسيم و فسفر در بدن كاملا روشن شد .
قبل از اينكه با انجام آزمايشهاى مكرر اثر ويتامين
D
در مقابله با ريكتس روشن شود ، دانشمندان چنين تصور مىكردند كه ابتلاى به بيمارى ريكتس به علت عدم رعايت بهداشت و حفظ الصحه كافى و زندگى در محيط نامساعد مىباشد زيرا بررسيها نشان مىداد كه بيمارى ريكتس بيشتر در بين كودكان ساكنين درههاى عميق آلپ در سويس شايع است و كودكانى كه در كوهستانات مرتفع همان ناحيه زندگى مىكردند به هيچ وجه به اين بيمارى مبتلا نمىشدند ولى كمكم متوجه شدند كه در اين ماجرا تابش نور آفتاب كوهستانات عاملى مؤثر است و آثار بسيار مفيدى براى پيشگيرى از ابتلاى به اين بيمارى دارد . و در جريان جنگ اول جهانى يكى از روشهاى موفقيتآميز درمان كودكان مبتلا به ريكتس در اروپا قرار دادن بچههاى مبتلا در مقابل تابش نور ماوراء بنفش از لامپهاى مخصوص اين نور بود .
در همين سالها دانشمندان ضمن تحقيقات خود به اين نتيجه رسيدند كه اگر موشهاى جوان را در مقابل تابش نور خورشيد قرار دهند از ابتلاى به ريكتس جلوگيرى مىشود و بعلاوه دريافتند كه حتى اگر غذايى را كه خوردن آن معمولا موجب ابتلاى موشها به ريكتس مىشود ، مدت كوتاهى در برابر تابش اشعه ماوراء بنفش قرار دهند نه فقط خوراندن آن به موشها از ظهور بيمارى در موشها جلوگيرى مىكند بلكه باعث مىشود كه موشهاى مبتلا به ريكتس نيز درمان شوند .