خطمى
به فارسى « خطمى » و در كتب طب سنتى به نامهاى « خطمى » ، « نوعى خبّازى » و « شحم المرج » آمده است . در نوشتههاى ديوسكوريدس با نام كلى آلتيا نامبرده شده . به فرانسوى
Guimauve
و به انگليسى
Mallow
گفته مىشود و گونههاى مختلف آن را با نامهاى متفاوتى ذكر مىكنند . گياهى است از خانوادهء پنيرك
Malvaceae
جنس
. Althaea
از اين جنس گونههاى متعددى در ايران مىرويد كه دو گونهء آن از نظر مصرف دارويى در طب سنتى معروف است ، به شرح زير :
1 . خطمى برّى گونهء
Althaea rosea Cav .
يا
Alcea rosea L .
و مترادفهاى آن
A . nigra Medv . , A . sinensis Cav .
و . . . مىباشد . به فرانسوى به آن
Rose Tremiere
و
Alcee rose
و
Passe rose
و به انگليسى
Holly hock
و
Rose mallow
گويند .
مشخصات خطمى برّى
گياهى است چندساله علفى ولى معمولا دو ساله و در بعضى مناطق يك ساله عمل مىشود زيرا اغلب اين گياه مورد حمله نوعى بيمارى زنك قرار مىگيرد . بلندى آن در حدود دو متر و ساقهء آن قوى ، زبر و خشن است . زير تمام گياه پوشيده از كرك زبرى مىباشد . برگهاى آن پهن قلبى شكل و دندانهدار است . گلهاى آن درشت ، منفرد يا 3 - 2 تايى باهم با دم گل خيلى كوتاه به رنگهاى بسيار متنوع قرمز ، قرمز