Q . petraea x Q . infectoria
مىدانند : در اثر نيش حشرهاى كوچك به برگ و ساقههاى جوان اين درخت در تابستان ماده شيرينى به نامهاى محلى « گز علفى » يا « گزو » ترشح مىشود كه در مجاورت هوا سفت شده و روستاييان آنها را صبح روز بعد جمعآورى مىكنند . گز علفى معمولا با برگهاى خشك بلوط همراه است و سبز رنگ به نظر مىرسد .
سفيد مازو
اينگونه در حسنآباد دشت نظير در جنگلهاى شمال ايران با نامهاى « سفيد مازو » و « سفيد بلوط » شناخته مىشود . نام علمى آن
Quercus petraea L . sub iberica ( Stev . ) Krasslin .
و مترادفهاى آن
Q . iberica Stev
و
Q . sessiliflora Salisb . f . iberica ( Stev . ) Ledeb .
و . . . مىباشد . اينگونه در جنگلهاى شمال ايران از گرگان تا گيلان انتشار دارد . درختى است بزرگ با شاخههاى خزى روى برگها سبز تيره و پشت برگها سبز روشن است . پيالهء ميوه نيمكره به قطر 8 / 1 - 5 / 1 سانتىمتر است و با فلسهاى خاكسترى مخملى پوشيده شده است .
گونهء ديگر بلوطى است كه نام علمى آن
Q . robur L .
يا
Q . pedunculata Ehrb .
مىباشد . اينگونه در اروپا مىرويد و تا آسياى صغير و قفقاز و ايران انتشار دارد . به فرانسوى
Chene pedoncule
و به انگليسى
Pedunculate oak
و
English Oak
گفته مىشود . درختى است نسبتا بزرگ كه بلندى آن تا 40 متر مىرسد و بيش از 2 متر قطر برابر سينه آن است . اين درخت ممكن است 600 - 500 سال عمر كند . برگهاى آن تقريبا بدون دمبرگ با دندانههاى درشت و نامنظم قوسى است ، در پاييز خزان نمىكند . ميوهء آن در هر سال مىرويد و از 5 - 2 ميوه در روى يك پايه ديده مىشود .
اينگونه از 60 - 50 سالگى شروع به ميوه دادن مىنمايد و ميوهء آن معمولا در پاييز مىرسد . اين درخت در ايران در آذربايجان و كردستان ديده مىشود .
گونه فرعى از اين درخت به نام علمى
Q . robur L . sub pedunculiflora ( C , Koch ) Menitsky .
در ايران در آذربايجان غربى در بردهسو و اطراف خوى ديده مىشود .
بلوط گونهء ديگرى به نام علمى
Q . libani oliv .
و مترادف آن
Q . Karducorum Ky .
و
Q . libani var pinnata Hand - Mztt .
و . . . است . نام محلى آن در مريوان « يوول » و نوع ديگرى از آن در سردشت « ويوال » و در بانه « وهوال » است . به فرانسوى