بالباجوار
گياهى است كه نام علمى آن در بلوچستان « بالباجوار » و در برخى كتب قديم با نام عربى آن « شوك الضب » آمده است . به هندى « اوتنجن » و به فرانسوى
Blepharie
گفته مىشود . گياهى است از خانوادهء
Acanthaceae
نام علمى آن
Blepharis edulis ( Forsk . ) Pers .
و مترادفهاى آن
Ruellia ciliaris L . Mant .
،
Blepharis persica ( Burm . ) O . Kuntz . , Ruellia persica Burm .
و . . .
مىباشد .
مشخصات
گياهى است چندساله و كوتاه . قسمت پايين ساقههاى آن چوبى است . برگهاى آن بيضى ، كمى دراز ، ساده و بدون دمبرگ و دندانهدار است . دندانههاى آن منتهى به خار ظريف مىشود . گلهاى آن آبىرنگ كه در كاسبرگهاى پوشيده از كرك و خار جاى دارد . ميوهء آن كپسول تخممرغى به طول 5 - 4 سانتىمتر كه دو عدد دانه در آن قرار دارد .
اين گياه در مناطق گرم و خشك هند در پنجاب و سند ، در پاكستان در بلوچستان و در ايران ، عربستان ، مصر و حبشه انتشار دارد . در ايران در جنوب در كرمان ، جبال بارز ، لار ، بندرعباس ، بين لار و بندر لنگه ، هرمز ، قشم ، برازجان و در بلوچستان در مكران ، سرباز ، هوديان ، خاران و خاش مىرويد .