درمان همان مواردى كه در اروپا معمول است ، به كار مىبرند و به عنوان تونيك براى درمان اسهال ، تب ، نيش مارهاى سمّى و التيام زخم و ناراحتىهاى پوستى مصرف مىكنند .
در قرن نوزدهم
Dr Charles Millspaugh
پى به ارزش والاى درمان اين گياه برده و براى زخمهاى سربازان در جنگلهاى امريكا توصيه مىنموده است .
در تمام دوران قرن نوزدهم كه روش پزشكى هوموپاتى « 1 » روش مرسوم و معمول در امريكا بوده است . كليهء هوموپاتها از اين گياه براى درمان زخمها ، آسم و نيش جانوران سمّى ، سياتيك ، اسهال و بواسير و انواعى از اشكال فلج ، دارو تهيه و تجويز مىكردند . و هوموپاتهاى معاصر امريكا هم عينا چاى كوهى را براى همين موارد به كار مىبرند . پزشكان محقق و پيشاهنگ و مبتكر امريكا در قرن نوزدهم نيز از اين گياه براى پيشگيرى كزاز و درمان زخمها و هيستريا در مورد ناراحتىها و اختلالات عادت ماهيانه به سبب نيروى قاطع مؤثر آن روى سيستم اعصاب مركزى و نخاع استفاده مىكردند . اخيرا به علت اينكه در سال 1977 سازمان نظارت بر خوراك و دارو در امريكا مصرف چاى كوهى را غير قابل اطمينان اعلام كرد ، بين كارشناسان گياهدرمانى امريكا دودستگى ايجاد شده است .
زيرا برخى تحقيقات نشان مىدهد كه گاوهايى كه مقدار زيادى از اين گياه خوردهاند پوست بدن آنها در برابر تابش اشعه آفتاب حساس شده و تاولهايى ناشى از سوختگى در پوست ايجاد شده است . و عدهاى اين عارضه را در مورد انسان بخصوص اشخاصى كه داراى پوست حساس هستند نيز قابل تسرى مىدانند و اين دسته از كارشناسان گياهدرمانى امريكا مصرف داخلى اين گياه را براى اشخاصى كه داراى پوست حساس هستند توصيه نمىكنند ولى معتقدند براى بقيه اشخاص اشكالى ندارد . و در عين حال عدهء زيادى از كارشناسان گياهدرمانى معاصر امريكا به اين نظريه معتقد نيستند و مىگويند بيش از 2000 سال است كه اين گياه در مصرف داخلى براى درمان بيمارىها در مورد افراد مختلف به كار رفته و عوارض خطرناكى نداشته است ، بنابراين حالا نيز مصرف آن را براى انسان بدون اشكال مىدانند و گياه را به صورت مصرف خارجى براى درمان زخمها و به صورت مصرف داخلى براى سياتيك ،
هامش
( 1 ) . هوموپاتى -Homeopathyروشى است كه طبق آن هر بيمارى را با همان دارويى كه آن را ايجاد مىكند درمان مىكنند منتهى با دوز بسيار كم