مىشوند . ميوهء آن گرد خيلى كوچك و داراى تعدادى برجستگى با سطح خارجى ناصاف است . تمام اعضاى گياه سمّى است و سميت آن در شرايط اقليمهاى متفاوت مختلف است مثلا شوكران كبير كه در مناطق شمال اروپا كه سرد است مىرويد تقريبا سميت ندارد و خيلى سميت آن كم است بهطورى كه حيوانات ضمن علوفه مىخورند و خطر ندارد ، ولى ارقامى كه در جنوب اروپا ، آسيا و در ايران در آبوهواى گرم مىرويد خيلى سمّى و خطرناك هستند . شوكران كبير در ايران در مناطق شمال و جنوب ايران و در ساير مناطق مانند فارس و خراسان مىرويد . در شمال ايران در دامنههاى سنگى پوشيده از درختان سرو كوهى در ارتفاعات 2000 متر و بالاتر ديده شده است . بهطور كلى اين گياه در اراضى سنگلاخ و متروكه و مرطوب مىرويد و گلهاى آن معمولا در تير و مردادماه سال دوم ظاهر مىشوند . معمولا برگ و ميوهء شوكران كبير مصرف دارويى دارد .
تركيبات شيميايى
از نظر تركيبات شيميايى در گياه شوكران كبير آلكالوئيدهاى دى - كونىئين « 1 » [ كه سابقا آن را سيكوتين « 2 » و يا كونىسين « 3 » نيز مىناميدهاند ] . گاما - كونىسئين « 4 » ، كونيدرين « 5 » ، ان - متيل كونىئين « 6 » ، هسپريدين « 7 » و اسانس وجود دارد . نسبت درصد مقدار آلكالوئيدها در اعضاى مختلف گياه به شرح زير است :
در ساقهها و شاخهها ( 06 / 0 - 01 / 0 ) درصد ، در برگها ( 8 / 0 - 03 / 0 ) درصد ، در گلها ( 24 / 0 - 09 / 0 ) درصد و در ميوهء نارس و سبز آن ( 98 / 0 - 73 / 0 ) درصد
[ G . I . M . P ]
.
در گزارش ديگرى در مورد تركيبات شيميايى گياه شوكران كبير چنين آمده است .
هامش
( 1 ) .d - Coniine( 2 ) .Cicutine( 3 ) .Conicine( 4 ) .Y - Conicein( 5 ) .Conydrine( 6 ) .n - Methyl Coniine( 7 ) .Hesperidine