توس
اين درخت را در دره شهرستانك و در ارتفاعات درّه تالار « توس » نامند . و در كتب طب سنتى و كتب قديم با نامهاى « سندر » و « غان » و « قان » و « غوش » و « غوشه » و به عربى « شجرة التامول » و « تيس » ياد شده است . به فرانسوى
Bouleau
و
Bouleau blanc
و
Bois balain
و
Arbre de la sagesse
و به انگليسى
Silver birch
و
White birch
و
Common birch
گفته مىشود . درختى است از خانوادهء
Betulaceae
نام علمى آن
Betula pendula Roith .
و مترادفهاى آن
B . verrucosa Ehrh .
و
B . alba sub verrucosa Regel .
و
B . ovata C . koch .
از طرف گياهشناسان مختلف نامگذارى شده است
مشخصات
درختى است از نظر ارتفاع متوسط و بندرت قطر تنهء آن از 60 سانتيمتر و بلندى آن از 25 متر تجاوز مىنمايد و معمولا 120 - 100 سال عمر مىكند . پوست تنهء آن سفيد درخشان و برّاق كه با ورقههاى نازكى پوشيده شده است . شاخههاى جوان آن ناهموار و زگيلدار و نازك و آويزان است . برگهاى آن ساده و متناوب و گلهاى آن به صورت نر و ماده جداگانه به صورت شاتون مىباشد . گلها معمولا در اوايل بهار ظاهر مىشوند و ميوهء درخت پس از چند ماه رسيده و دانههاى آن بين ماههاى تير تا آبان ماه همراه فلسهايى كه از شاتون كنده مىشود به اطراف پراكنده مىشود . چون