كاشته مىشود . در ايران در چاهبهار و نيكشهر مىرويد و به عنوان پرچين از آن استفاده مىشود . اين درختچه به نام محلى « بيدار » در جنوب ايران شناخته مىشود زيرا چون خيلى سبز و شاداب است و از درختچههاى كائوچوكى است . شيرابهء آن در تماس با چشم موجب سوزش و درد چشم مىشود و در اين قبيل موارد در جنوب ايران مرسوم است كه يك قطره روغن كرچك تازه در چشم مىريزند ، رفع سوزش مىشود .
از نظر تركيبات شيميايى شيرابهء گياه داراى ايزوئوفورول « 1 » و تاراكساسترول « 2 » و تيروكالول « 3 » مىباشد [ ولث اف انديا ] .
در گزارش ديگرى آمده است كه گياه داراى اوفوربون « 4 » است و از شيرابهء تازهء آن ايزواوفورول جدا شده و شيرابهء خشك يا صمغ آن داراى كتون اوفورون « 5 » است .
خواص - كاربرد
در اندونزى از شاخهها و پوست درختچه بيدار ضمادى درست مىكنند و براى التيام شكستگى استخوان مىاندازند و خيلى مفيد است [ واناستىنيس - كروسمان و هين ] . از شيرابه يا صمغ اين درختچه و همچنين از صمغ
E . neriifolia
و
E . antiquorum
نيز براى همين منظور استفاده مىشود . اين درختچه بيدار خيلى سمّى است [ ليو ] . پوست را مىخورد و قىآور است [ فوكور ] .
در كتاب طب سنتى حكماى مالايائى آمده است كه از ريشه و ساقههاى اين درخت به صورت ضماد براى زخم بينى مىاندازند و همچنين روى بواسير و ورمها و قسمتهاى دردناك مىگذارند [ گيملت و بركيل * * و بركيل و هانيف ] .
خردهريزههاى ريشهء نيمكوب اين درختچه را با روغن نارگيل مخلوط كرده روى شكم براى رفع درد شكم مىاندازند [ كوئى زمبينگ ] . عصارهء گياه خاصيت آنتىبيوتيك بر ضد جرمهاى استافيلوكوكوس دارد . در هند از شيرابهء گياه به عنوان قرمز كنندهء پوست و براى رفع زگيل و در موارد روماتيسم و دردهاى اعصاب ، دندان
هامش
( 1 ) .Isoeuphorol( 2 ) .Taraxasterol( 3 ) .Tirucallol( 4 ) .Euphorbon( 5 ) .Ketone euphorone