در راتانيا آلكالوئيدى به نام راتانين « 1 » وجود دارد . تأثير دارويى راتانيا بخصوص پوست ريشهء آن مديون وجود موادى به نام
Phlobatannin
و تانيك اسيد است .
خواص - كاربرد
راتانيا از نظر خواص تونيك و بسيار قابض است . در استعمال داخلى به صورت گرد و عصاره و دم كرده براى بند آوردن خونريزىها و قطع اسهال ساده و اسهال خونى بسيار مؤثر است . در استعمال خارجى به صورت پماد و شياف براى معالجهء بواسير و شقاق ركتوم و پستان خيلى مفيد است . در دندان پزشكى و در موارد ترشحات لزج در اختلالات عادت ماهيانه و همچنين در موارد تقطير البول يا ترشح غير مداوم ادرار تجويز مىشود .
تهيه عصاره راتانيا : ريشهء گياه نيمكوب شده به مقدار 1 واحد ، آب مقطر 8 واحد .
ريشهء نيمكوب را به مدت 12 ساعت در 5 واحد از آب مقطر خيسانده و با فشار صاف مىكنند و تفالهء باقيمانده را در 3 واحد باقيمانده آب خيسانده و پس از آن صاف كرده و دو صاف را مخلوط و مىگذارند تهنشين شود و قسمت صاف روى آن را بردارند و در حمام ماريه در حد غلظت ، عصارهء آن را قوام آورند . مقدار خوراك از اين عصاره 10 - 5 / 0 گرم است كه در يك پوسيون مصرف شود . در استعمال خارجى از همين عصاره به صورت محلول يا پوماد يا شياف در موارد مختلف مىتوان استفاده كرد .
تنطور راتانيا : ريشه راتانياى نيمكوب شده 1 واحد ، الكل 60 درجه 5 واحد .
ريشه راتانيا را در الكل به مدت 10 روز بخيسانند و صاف نمايند مقدار خوراك از 40 - 4 گرم است كه در يك شربت مناسب مصرف شود .
گونهء ديگرى كه از ريشه آن نيز نوعى راتانيا به نام « راتانياى برزيل » گرفته مىشود ، درختچهاى است كه در برزيل و جزاير آنتيل مىرويد . نام علمى آن
Krameria argenta Mart .
مىباشد .
از نظر تركيبات شيميايى و خواص مشابه انواع راتانيا مىباشد .
توجه : راتانيا با قليائيات و كربناتهاى قليايى و املاح سرب و جيوه و كلسيم ناسازگار است و نبايد تواما مصرف شود .
هامش
( 1 ) .Ratanhine