به دست مىآيد كه بيشتر در هندوستان و هندوچين توليد مىشود . اهالى هندوچين از آن در دندانپزشكى براى لاكاژ دندان مصرف مىكردند . در اروپا براى ساختن ورنى و همچنين براى عايق كردن اجسام در مقابل جريان الكتريسيته و . . . به كار مىبرند . اين حشره روى برخى گياهان بخصوص روى
Ficus indica
( انجير بنگال ) و
Ficus religiosa
( انجير معابد ) و
Cajanus indicus
( لوبياى سودانى ) و
Dalbergia laccifera
( نوعى شيشم لاكزا ) و
Butea frondosa Roxb .
( كه از لگومينوز است و از آن صمغ كينوى بنگال نيز گرفته مىشود ) زندگى مىكند .
در صنعت از لاكها به صورت قشر بسيار نازك و ظريفى براى پوشانيدن سطوحى كه مىخواهند خشك شود استفاده مىكنند و پس از آن آماده براى صيقلى كردن و شستن خواهد بود . در نجارى تزيينى براى پوشانيدن چوب كاربرد وسيعى دارد .
خاصيت لاك در نجارى اين است كه در تماس با رطوبت هوا پوشش نازك لاك به تدريج در طول سالها تحت تأثير يك اكسيداز به نام لاكاز به صورت قشر خيلى سخت و غير قابل نفوذ آب درمىآيد . لاك بين انواع ورنىها معروفترين و بهترين است و از نظر عدم نفوذ آب و مقاومت در مقابل تماس با اسيدها و عايق بودن براى جريان الكتريسيته از پوششهاى تزيينى غير قابل جانشين است .
توجه شود كه مصرف لاك قبل از اينكه اصلاح و مغسول شود همانطوركه در قسمت خواص و كاربرد ، روش مغسول كردن شرح داده شده است ممكن است مسموميت ايجاد نمايد . در صورتى كه مسموميتى از اين نوع ايجاد شود براى رفع مسموميت ضمن كمكهايى كه با نظر پزشك به بيمار مىشود ممكن است از گياه فاخره استفاده كرد و بيمار را در جوشاندهء ريشه و برگ فاخره استحمام نمود كه شرح آن در بخش فاخره آمده است .