دبق مضر و مضعف قلب است از اين نظر بايد با بادرنجبويه خورده شود . مقدار خوراك آن تا 5 گرم و خوردن زيادتر آن موجب دلپيچه و سرگيجه و سنگينى مىشود . جانشين آن از نظر خواص معادل نصف آن ابهل و نصف وزن آن بادام براى تحليل ورمها و در مورد ساير خواص نصف وزن آن عاقرقرحا مىباشد .
اسراف در خوردن آن ايجاد مسموميت مىكند و ممكن است موجب سكته قلبى و فلج قسمت اعضاى پايين بدن ، قطع تنفس و خفگى شود ، لذا مصرف آن بايد با تجويز و زير نظر پزشك و در حد مجاز باشد .
در سند ديگرى آمده است كه مقدار خوراك گرد دارواش بهطور متوسط 2 - 1 گرم و عصارهء آبى آن 5 / 0 - 2 / 0 گرم است . ممكن است به صورت خيسكرده در سركه سفيد بخورند .
براى تهيهء جوشاندهء برگ گياه ، 20 گرم برگ خشك گياه را در يك ليتر آب مىجوشانند و صد گرم قبل از هر غذا مىخورند . اگر 300 گرم گرد دارواش را با 20 گرم گرد گزنه و 30 گرم گياه كيسهء كشيش مخلوط كرده در يك ليوان آب 15 ساعت خيس كنند و 4 - 3 فنجان از آب خيسكردهء آن در روز بخورند ، براى رفع خونروى در فواصل عادت ماهيانه مفيد است .
گونهء ديگرى از اين گياه به نام علمى
Loranthus grewinkii Boiss . and Bunge
انگل درخت بلوط است . ميوهء آن نرم و خرمايىرنگ و تيره و چيندار به قطر حدود 8 ميلىمتر مىباشد كه داراى يك دانه است .
به اين ميوه نيز « كشمكش كولى » مىگويند . اين دارواش در راه غرب ايران به بغداد به صورت انگل بلوط ديده مىشود . ميوهء آن مسهل است و گرد ميوهء خشك آن را با آب مخلوط و محلىها به عنوان نوعى واجبى مصرف مىكنند . گونهء ديگرى به نام علمى
Loranthus europaeus Jacq .
انگل درخت بلوط
( Q . persicus )
است .
گياهى است پرشاخه ، برگهاى بىكرك ، بيضى و دراز . گلها كوچك به رنگ سفيد .
ميوهاش گوشتدار زردرنگ در مناطق اروپا و آسيا مىرويد . در ايران در كردستان كوه اورامان كوه چهلچشمه بين سردشت و بانه ، در باختران در قصر شيرين در جنگلهاى بين كرند و گهواره ، بين ايلام و گيلان غرب و در دالاهو ديده مىشود .
محلىها از آن به عنوان يك داروى خاص براى رفع بحرانهاى صرع استفاده مىكنند .